muaviye

maalesef büyük haksızlığa uğrayan büyük sahabe.. bu kadar çok ağır hakaret ve iftiralara uğramasının başlıca iki sebebi var..

1. cehalet
2. şii iran'ın türkiye'ye olan tesirleri.

resulullah efendimiz hazreti muaviyeye, "emir olduğun zaman insanlara karşı yumuşak davran" buyurmuştu. bu söz üzerine kendisinin bir gün insanlara emir olacağını anladı. malum karışıklıklar cereyan edince kendisine halife olması teklif edildi.. resulullah efendimizin buyurduğu gibi emir olma zamanının geldiğini zannetti. böylece ictihadı isabetli olmadı.. ictihadında yanılan müctehide bir, ictihadın isabetli olan müctehide on sevap vardır diye bir din kaidesi vardır.

sonra gelişen ve bütün müslümanları derinden yaralayan, üzücü hadiselerin olmasını hazreti muaviye istemedi. fakat şeytana uymuş şia taifesi eshabı kiramın çoğuna olduğu gibi hazreti muaviyeye de düşmandırlar.. maalesef onların tesirleri kulaktan kulağa yayılarak efsaneler halini almış, hikayeler anlatılır hale gelmiş..

tekerrür olacak yukarıda da yazmıştım.. hazreti muaviye vahiy katibi ve hazreti peygamberin kayınbiraderidir. kendisine dil uzatmanın kimlere dil uzatmaya varacağı ve neleri kirletmeye varacağını anlayan müslüman edebini takınarak konuşur. müslüman olmayanlara zaten sözümüz yok.

son olarak hazreti muaviye'nin babası "ebu süfyan bin harb" ile eşi hind mekke'nin fethi evvelinde şiddetli bir islam düşmanı idi. ebu sufyan kureyş müşriklerine liderlik ediyordu. hind babasını bedir harbinde öldüren hazreti hamza'ya karşı nefret besliyordu. köle vahşi'yi tuttu. köle vahşi hazreti hamzayı şehit etti ve kalbini söktü.. üzücü işler oldu.

bu kadar malumatı şunun için yazdım.. bu insanların hepsi iman ettiler, pişman oldular, tertemiz oldular.. hazreti ebu sufyan iki gözünü de islam orduları için savaşırken kaybetti. 80 küsür yaşında elde kılıç allah ve resulullah aşkı için koştururken ama oldu. resulullah efendimiz kendisine, "ya eba sufyan ahireti mi arzu edersin gözlerin için dua edeyim mi" buyurdu. hazreti ebu sufyan "ahireti isterim" dedi. resulullah efendimiz allah aşkı için ama olan kör olan bu ihtiyarı sevdiler.

hazreti hamzayı şehit eden köle vahşi müslüman olmak için resulullah yanına geldi.. yüzünü açmadan " ya resulullah allahü teala tövbe edenin günahı ne olursa olsun günahını affeder mi" diye sordu.. resulullah samimiyetle tövbe edeni allahü tealanın affedeceğini vaadettiğini buyurunca yüzünü açtı, kelime-i şehadet getirerek müslüman oldu. resulullah efendimiz eshabına dönüp, "kardeşinizi kucaklayınız" buyurdu. "mirac gecesi hamza ile vahşiyi kolkola cennete girerken gördüm" buyurdu..

allah şefaatlerine nail eylesin.. hazreti peygamberin arkadaşlarına, ailesine, talebelerine dil uzatanlar resulullah'ı seviyoruz diyorlar.. resulullahı sevseler arkadaşlarına ve ailesine dil uzatmazlar.. fıtrat icabı, insan sevdiğinin sevdiklerini de sever.

edit: yazar arkadaş ufak bir bilgi yanlışımızı düzeltti.. sağolsun, varolsun.