yiğit bulut

sadece ekonomi konusundaki bilgisiyle değil Türk-amerikan ilişkilerinin 50 yılı aşkın tarihi ve Türkiye üzerinde oynadığı oyunu bugünkü vatan gazetesindeki yazısında çok net bir şekilde analiz etmiş değeri henüz anlaşılamamış köşe yazarı..

--spoiler--

Türk halkına çağrı

Başbakan 16 şehit verdiğimiz bir önceki saldırı sonrası "Başkan Bush ile görüşeceğim, sonuç alacağımı umuyorum" açıklamasını yaptı...

Şimdi ne diyecek; "yine çıkıp bekleyin Başkanla mı konuşayım" diyecek...

Sevgili dostlar, israil'in iki askeri kaçırıldıktan sonra Lübnan topraklarında yaptığı operasyonu hatırlıyor musunuz ? Bu sabah aklıma şu soru geliyor; biz neden aynı şeyi yapamıyoruz?

Denklemin bütününe soğukkanlı bir şekilde bakınca 'neden yapamadığımız' aslında çok açık; Türkiye, 1946 devalüasyon sürecinden bugüne Ortadoğu bölgesinde ABD politikaları harici tek bir adım dahi atamadı, atamıyor... Türkiye, 1980 sonrası teslim alınma sürecine giriyor, 1997-2007 arasında ise emperyal güçlerin, ekonomik-siyasi-askeri-finansal anlamda esiri oluyor...

işte esaretimizin gelişme süreci...

- 1946 devalüasyonu ile Türkiye ekonomik olarak değişen dünya şartlarında ABD etkisine daha fazla girmeye başladı. SSCB'nin yayılmasını önleme amacında olan ABD Truman Doktrini çerçevesinde 1947 yılında Türkiye'ye 100 milyon dolar yardım kararı aldı. Gelişme içeride büyük tepki doğururken 1946 devalüasyon sürecinin de başbakanı olan Recep Peker yaptığı konuşmalarda Türkiye'nin kalkınmasını ABD'ye dayandırması gerektiğine dair mesajlar verdi...

- Truman Doktrini'ni Marshall Planı takip etti. Haziran 1947'de Marshall Planı açıklandı ve planı kabul eden ülkeler program dahiline alındılar. Bu noktada bir yorum yapmamda yarar va; Türk kamuoyunda bu yardımın ABD'nin Türkiye'ye ne kadar önem verdiğini göstermek için bize özel şekilde yapıldığına dair yorumlar var, bunlar kesinlikle doğru değil. Bu plan dahilinde en az yardım alan ülkelerden biri Türkiye'dir.

- Marshall Planı çerçevesinde Türkiye'ye yapılan telkin, çok ilginçtir ki 1978 Dünya Bankası raporu ile büyük benzerlik gösteriyor; ikisinde de 'Türkiye sanayi ülkesi olmamalı' ifadesi açık ve net...

- NATO olarak bildiğimiz yapının 1948 yılında temeli atılırken, Türk kamuoyundaki genel görüşün aksine, ABD, ingiltere ve Fransa, Türkiye'nin 'dışarıda kalması' fikrini savundular. Türkiye'ye Kuzey Atlantik temelli bir oluşum olduğu söylenirken italya ve Fransa’nın Afrika topraklarının da kapsama alanı içine alınması Türkiye'nin istenmediğini net olarak gösterdi. Türkiye NATO'ya ancak Kore Savaşı ve sonrasında artan SSCB tehdidi ile 1951 yılında dahil olabildi. Bu dahil oluş ABD'nin Türkiye üzerindeki askeri ve ekonomik kontrolünü artırırken, içeride olduğundan fazla algılanan bir Sovyet tehdidi oluşmaya başladı...

- ABD 1954 yılından itibaren Türkiye'nin talebi olan 300 milyon dolar üzerinde bir yardım paketini onaylamazken Türkiye'ye sürekli devalüasyon baskısında bulundu. Bu süreçte SSCB'den gelen 'ekonomik kalkınma odaklı' yardım talepleri ABD isteğiyle geri çevrildi. Türkiye, istenen devalüasyonu yapıp topraklarında füze konuşlanması dahil her türlü izni ABD'ye vermesine rağmen yalnızca 30 milyon dolar alabildi. Bütün bunlar olurken bugün israil'in yaptığı Lübnan operasyonunun ilk versiyonunu gerçekleştiren ABD askerleri Türkiye'deki üsleri kullandılar...

- 1960'lara yaklaşırken ABD'ne teslimiyet politikasının iflas ettiğini anlayan Başbakan Adnan Menderes, 1960 yazında Rusya'ya resmi bir ziyaret için gerekli randevuları aldı ama Başbakanlığı'nın süresi bu ziyarete yalnızca 40 gün kala askeri bir darbeyle bitti...

- 1997 yılında Başkan Clinton, Yeni bir yüzyıl için ulusal strateji belgesini açıklıyor. Şu cümleye lütfen dikkat; "Petrol rezervi ile Hazar Denizi bölgesi, Türkmenistan, Kazakistan, Özbekistan, Kafkasya, iran, Kuzey Irak, Doğu ve Güneydoğu Anadolu. Bu bölge dünyanın artan enerji ihtiyacını karşılamada, önemli bir adaydır. Kendi kaynaklarımız tükeneceğinden bu bölgedeki kaynaklara ulaşmak, ABD'nin yaşamsal çıkarlarından biridir" ...Bu belge sonrası Türkiye'nin "bölgeye hakim olma" anlamında esir alınma süreci hızlanıyor ve "Kriz, Derviş programı, IMF, Avrupa Birliği" gibi kavramlar altında Türk Devletinin "refleksleri" yok ediliyor...

Sonuç: Dünkü hain saldırı "canımızı yaktı". Yaktı ama bir gerçeği de unutmayalım; bu çok uzun bir sürecin "sonuçlarından" sadece bir bölümü. Yapmamız gereken tek bir şey var; saldırı sadece "terörist" değil; bu sadece "ucu" ... Saldırı "varlığımıza" yönelik...Lütfen; artık uyanalım.

--spoiler--