doktorculuk

her bireyin çocukken bol bol oynadığı oyundur. 2. yada 3. sınıfa gitmekteydim, kızıl fatsa'dayım o yıllarda, oyuncaklardan falan klinik kurmuştum böyle. beyaz önlüğüm bile vardı, bağır çağır aldırtmıştım dedeme. çarpık çarpık yazılarımla odamın balkonuna ''doktor sirseheryildizi'' kağıdı asmıştım. mahalledeki diğer doktorcu arkadaşlarımın önüne geçmiştim bu hareketimle, muayene olmak isteyen bütün karşı cins arkadaşlarım benim yanıma geliyordu. ama hiçbirine istenmeyen temasta bulunma, taciz etme gibi bir girişimim olmamıştı, bir tane kız vardı adını hatırlayamıyorum, kıskanıyordu sonra yırtıyordu yüzümü kolumu. sekreter olmuştu oda götümün dibinden ayrılmıyordu. Başım ağrıyor diye bir kız gelmişti, amcamın likörlü çikolatasından vermiştim kıza, annesi gelip azarlamıştı sonra, oysa kötü bir niyetim yoktu, daha o zamanlar değişik bir adam olacağım belliydi.