once

akşam akşam ayarlarımla oynayan, sımsıcak sevimli mi sevimli bir film. izlemeden önce elbette içimde bir önyargı vardı. film başladığında da bu devam etti bir süre. ilk yirmi dakikadan pek bir şey anlamadım, çok amatörce çekilmiş bir film olduğunu düşündüm, çekimler, oyunculuklar olmamış dedim. ama sonra film öyle bir sarıyo ki, kendinizi hikayenin içinde buluyorsunuz. ve amatörlükler gözünüze gerçekçilik olarak yansıyor, öyle de zaten. özellikle final kısmı ve falling slowly şarkısıyla beni benden almıştır bu film. finaldeki her ne yaşanırsa yaşansın hayat devam ediyor alt metni de cuk oturmuş bu gerçekliğin içine. sevdim ben bu filmi.

şunu da şuraya bırakayım;
http://www.youtube.com/watch?v=j6slEoCqDD8