oculus

' kötü ruh daima kazanır.' mesajı veren bir başka gerilim/korku filmi.

*****Spoiler *****

film iki genç kardeşin, yıllar once ebeveyinlerinin ölümünü konu alan olayı soruşturmaları ile başlıyor. erkek kardeş, akıl hastanesindeki tedavisinden yeni ayrılmış, bilinen şekilde babasının katili. kız kardeş ise evlatlık verilmiş, maşallah hali vakti de pek bir güzel. sanat koleksiyoncusu olmuş, sebebi de tabiki, filmimizin esas ögesi olan aynamız. kız kardeş yıllardır aynanın izini sürmüş, ve bir şekilde, bu aynayı çalıştığı müzenin sanat koleksiyonuna almayı başarıyor. kardeşlerin tek bir amacı var, aynayı kırarak tamamen ortadan kaldırmak, çünkü kız kardeş inanıyor ki, ailelerinin ölümüne sebebiyet veren şey, andaki kötü ruh.

filmi aslında büyük bir beklentiyle izledim, çünkü hala daha, izlediğim ruhani niteliklere bezeli ve kötü ruhun somut bir objeye, bir cisme yüklendiği en iyi film, 2008 yapımı the mirrors. Kiefer babamızın başrolünü oynadığı film, aynaları harika bir şekilde kullanarak ' gerilim/korku filmi yapmak' durumuna muhteşem vakıf olmuştu. oculus' u izleme sebebimde, acaba aynı ayarda veya daha iyi bir yapıt ortaya konabilmiş mi acaba? sorusuna yanıt aramamla ilgiliydi. zaman zaman gerildiğim yerler oldu tabi, ama yine de the mirrors' dan aldığım zevki oculus' ta alamadım. konu çok akla vakıf değil, film çok hızlı gelişiyor, olay örgüleri iyi kurulmuş, ama aradaki yapaylığı hissedebiliyorsunuz. film dediğin düşündürmeli, ' aa şurada ne oldu atladık mı acaba?' gibi sorular sordurmalıdır kanımca, senarist(ler) bunu sağlamaya çalışmış, çünkü film esnasında geçmiş ve şimdiki zaman arasında mekik dokuyorsunuz.

*****spoiler *****

genel itibari ile oculus, kanımca son donemlerde çekilen orta sınıf korku filmlerinden biri. bu filmi izlemek yerine, zamandan tasarruf yaparak direkt aynı konu ile ilintili the mirrors veyatta the possesion gibi (bence) başyapıt gerilim/korku filmleri izlemek daha mantıklı.