yds

iyi seviyede kelime haznesi ve taktik ile çözüme kavuşturulabilir.

kısa kısa soru başlıkları altında buraya taktik ekleyeceğim.

"1. BAĞLAÇLAR

- iki bağlaç bir cümlede olmaz.

- iki cümle arka arkasına bağlaçsız gelmez.

- Bağlaçların çevirisi yapılmaz; mantığına bakılır. Belirli kelimelere bakılarak cümleler arası ilişki bulunmaya çalışılır.

- Zaman Bağlaçları varsa (when, once, as soon as, until, by the time vs) %100 zaman uyumu olmalıdır. Ayrıca “had V3”, “had been Ving”, “will have V3”, “will have been Ving”, “would V1” ve “would have V3” gibi ifadeler standart kalıplarla çalıştıklarından bu yapıları içeren şıklar genelde yanlıştır.

- Kısaltma sorularında, önce bize verilen kısaltmadaki eylemi kimin yaptığına bakarız. Daha sonra şıklardaki cümlelerin öznelerinin altını çizeriz. Soru kökünde verilen eylemi hangi öznenin yaptığını buluruz.

2. IF CLAUSE

- Mutlaka type uyumu aranmalıdır. Devrik yapı sorularına dikkat edilmeli.

3. NOUN CLAUSE

- Sorunun N.C. yapısı istediğini nasıl anlarız? Eğer soru kökü fiil veya belirli sıfat/isim ile bitmişse burada N.C. aranır.

- Soru kökünde N.C.varsa şıklarda ne aranmalıdır? N.C. genellikle fillerden sonra gelir ve bu yüzden şıklarda, sonu active fiil ile biten ifadeler aranır. Ancak, bu fillerin geçişli olmasına ve passive’li olmamasına (it …. that kalıbı dışında) dikkat edilmelidir. Buna karşın, nadir de olsa belirli sıfat veya isimler de N.C. alabilir.

- “that” ifadesinin N.C’a mı yoksa R.C’a mı ait olduğunu nasıl anlarız? Eğer “that” ifadesinden sonra “S+V” gelmişse bu N.C. demektir ve böyle bir durumda “that”ten önce bir fiil gelmelidir. Diğer yandan “that” ifadesinden sonra yalnızca “V” gelmişse bu R.C. demektir ve bu da “that”ten önce bir isim gelmeli demektir.

- N.C. asla soru formatında olmaz.

- N.C’de tense ilişkileri: Ana fiil past ise N.C. da past’tır. Ana fiil present ise N.C. her tense/modal olabilir (had V3, had been Ving, will have V3, will habe been Ving, would V1 ve would have V3 hariç). Bunlara ek olarak, eğer bize ana fiil soruluyorsa bu “V1, V2 ve have V3”ten biridir.

- Kimi fiiller belirli N.C. tipi alırlar. Bunlar, “that” alanlar ve “wh- / whether / if” alanlar şeklinde ikiye ayrılır.

düşünmek / varsaymak: think, suppose, assume
söylemek: say, remark, state, declare, announce, point out
iddia etmek, inanmak: believe, claim, maintain, argue
tavsiye etmek: advise, suggest, recommend, offer
vurgulamak: emphasize, stress, insist

wonder, ask, want to know, want to learn, explain
question, suspect ==> wh-, whether, if

4. RELATIVE CLAUSE

- Eğer bize R.C. veriliyorsa, o zaman şıklardaki cümlelerin en sonuna bakar ve isimle bitenlerin altını çizeriz. Sonra tanımlanan ismin canlı veya insana ait olup olmadığına bakarız ve buna göre bir “relative pronoun” seçeriz.

- Soru kökünde verilen cümle bir isimle bitiyorsa bu, devamında R.C. istiyor demektir. Genellikle “there is/are” kalıbı ile başlayan veya “a/an/the” ile biten ifadeler devamında R.C. gelmesi gerektiğini gösterir. Ayrıca cümle arasında boşluk bırakılıyorsa (iki virgül arasında) o da R.C.’ye işaret eder.

"