1984

an itibari ile okuduğum ve O'brien'in Winston'a şu sözleriyle konunun özetini ve acı işleyişini aktardığı satırlarını yazarken elemle winstoncuma kahrolduğumu belirtmeden de duramadığım kitaptır kendisi;

''...yoldan çıkanlar hiç bir zaman bağışlanmaz.yaşamana izin versek bile bizden asla kurtulamazsın.bu işin sonu yok.seni öyle bir ezeceğiz ki ,geri dönüşün olmayacak.bir daha asla normal bir insanın duyumsadıklarını duyumsayamayacaksın.yüreğindeki her şey ölmüş olacak.bundan sonra sevgi nedir,dostluk nedir;bilmeyeceksin.ne yaşama sevinci,ne gülüp eglenmek ne merak ne cesaret ne de dürüstlük,hepsinden yoksun olacaksın.bomboş bir adam olacaksın

sıkıp içini boşalttıktan sonra,içine kendimizi dolduracağız.''

henüz bitmedi okuyucum. winston n'olacak , gitti gidiyor zira .