yalnızlık

kimi zaman tercih kimi zaman zorunluluk. kimi zaman ise olağan akışı hayatın.

çok güzel aslında.

yani şu anda dolabımda duran tabanca mı alıp şakağıma dayasam, blöf yapabileceğim hiç kimse yok. dolayısı ile buna cesaret edemiyorum; bir yanılsama beni kandırabilir ve uçurabilirim beynimi. merminin girdiği yerden serebrospinal sıvıya bulanmış kan akmakla akmamak arasında gidip gelebilir ve bu sırada tüm kılcal damarlarım gerginliğin mukavemetine dayanamayıp çatlamaya başlar; büyük ihtimal gözlerim tavana dikilir ve ağzımdan burnumdan kan boşalabilir.

ve tüm bunlar olurken kimse olmaz yanımda. %1 ihtimalle kurtulma şansım olmasına rağmen sadece 2 dakika içinde tüm sistem kapanır ve ölürüm.

yani; yalnızlık samimi, bölf yaptırmayan yaşatan bir şey...
deneyin yaşadığınızı hissedin.