koçluk

oldukça uzun yazılası olup, üşenildiğinden özet geçilecek meslek, yahut mesleğimsi.

son yıllarda gerek iş yaşamında, gerek sosyete yaşamında, gözümüze çalınan, belki eğitimleri alınan bir konu. hakkında yüzlerce kitap, ülkemizde farklı ekollerden eğitimini satan kuruluşlar var. adler ve erikson benim bildiklerim.

koçluğun özü, sizin danışanınız olmak isteyen kişilere, güçlü sorular sorarak, aslında problemini kendisine çözdürmek. bu işten deli ekmek yiyenler var inanın bana.

dün bir amca ile teyzeyi dinledim bu işi satmak üzere geldikleri bir seminerde. çeliştikçe çeliştiler kendi içlerinde. koçluk aslında çok kolay ve basit teknikler içeriyor. eyvallah. ancak herkes olamaz, sürekli eğitim alman gerekiyordan tutun da envai çeşit çelişki.

kişisel gelişim ve yönetim ile ilgili hep birşeyler moda oluyor. yeni gelen, acaba ben farklı nasıl sunsam deyip, yıllardır kültürümüzde olan, dinlemek, etkin ileşitim, hoşgörü, inanç gibi unsurları bir tarafa bırakıp, inceleyip emek harcamadan, bireysel kültürlerden türeyen bu tip yaklaşımları eğitim haline hizmet haline getirip satmaya çalışıyorlar.

aslında yazımın bir özü de olmadığını şimdi şimdi anlıyorum. sadece koçluk hakkında bölük pörçük şeyleri bir araya getirmişim. silmeye üşeniyorum.

bu başlık vermek istediğim mesajları özetleyeyim:
- koçluk öğrenilebilir teknikleri içeren bir yaklaşımdır. kurumsal ve bireysel olarak paranızı saçmanıza gerek yok.
- iş bulamıyorsanız, eğitimini alın, koç olun. halen buna para dökecek kadar salak-zengin kişi ve kurumlar mevcut. uzun süre ekmeğini yersiniz.
- koçluğun türü yoktur. yok diabet koçu, yok yaşam koçu vs. hikayedir. utanmasanız gerdek koçu bile olacaksıız. götünüzden koçluk elementi uydurmayın.
- ayrıca yaşam koçu, spor koçu denilen ve sosyetenin para harcadığı insanların yaptığı şey koçluk değil mentorluktur. bilmiyorsanız öğrenin. eksiden sosyete demek entel ve elit kesim demekti. şimdiki sosyetenin dünyadan habeir yok.