90 larda aşk

90 ların çocuklarıyız biz.. Hani 80 lerle, 90 lar arasında kalan... Hem cep telefonunu bilen hem susam sokağını...
Ayarsızız belki biraz. Ama yine de aşkımız sağlamdı bizim.

-Arkadaşın aşkı biz ölsek de aşkımız olamazdı, içimiz yansa da haramdı lan o bize!
-Gizli saklı yerlerde öpüşmelere zorlanmazdı yüreklerimiz. Derdimiz yanında olmaktı!
-ilişkin varsa, saklardın, saklardın ki kem gözler dokunamasın ona, saklardın ki ortak olmasın kimse size, biz' deyişimiz vardı ki içimizden bir biz daha çıkardı...
-Cep telefonu ile yıpratılmayan, facebook ile laçkalaşmayan , askfm gibi saçmalıklarla pazarlanmayan sevdalarımız vardı bizim..

Bizim için aşk özeldi, çevrimiçi olduğunda yaşanılacak kadar basit değildi..
Tüketiyorsunuz kendinizi, kendinizle beraber aşkı da kirletiyorsunuz.

-Arkadaş, arkadaşın sevgilisine sarkar olmuş,
-Buluşmalar konuşmalardan öte, öpüşmelere dönüşmüş,
-Biriyle sevgili olmak, rakam olmuş. Şu kadar kişiyle oldum cümleleri karizma katar olmuş.
-Özlemler bitmiş, sevgili her an ulaşılan olmuş ki ne acı...
Özledikçe severdik biz.

Sizler sevdikçe özleyeceksiniz gerçek aşkı. Zira onu hiç yaşayamayacaksınız. Acınası hayatların, bir dokunuşta yıkılan sevdalarınızla yitip gitmeye mahkumsunuz.