osman pamukoğlu

--spoiler--
Yer: Hakkari ile K.Irak arasında kalan Buzul, Tove, Rejgar ve Karadağın çevrelediği Oramar bölgesidir. “Alandüz” Burası, uzun bir boğazla PKK’nın K.Iraktaki merkez kampı olan Avaşine bağlıdır ve yurt içindeki en büyük harekat üssüdür.. Yaz koşullarında bile kendini coğrafi avantajlarla Oramar alanında çok rahat hisseden PKK, kışın ise kendinin en güvenli yerde olduğunu kabul etmektedir..

Zaman: 7 Ocak 1994.. Meteoroloji raporları havanın 3 gün normal mevsim koşullarında seyredeceğini bildirmektedir… Bir gece önceden dağ geçitlerinden inen 2000, gün ağarırken helikopterle taşınan 1500, toplam 3500 dağ komandosu, Oramar kampını kuşatıp çembere aldı..

Bir örümcek ağı gibi her tarafı mağara , dehliz, geçit ve gediklerden oluşan alandüz, tek tek aranırken, ikindiye doğru bölgeye yoğun bir kar yağışı başladı ve kesintisiz 5 gün aralıksız devam etti.. Karın kalınlığı vadi tabanlarında 3 ila 4 metreyi daha ilk günde geçti.. Isı, – 25:30 dereceler arasındaydı..Bütün yüksekliklerin kenarlarında patlayacak bir silah sesiyle çığ haline gelmeye hazır yüzlerce ton kar birikti..

Pilotların fedakarca denemelerine rağmen bölgeye bir tek helikopter dahi giriş yapamadı..Birlikler ve tüm dağ komandoları yanlış bir hareketten kaçınarak , kıpırdamadan bulundukları noktalarda dayanılması zor bir sabırla beklediler.. Dördüncü gün öğleden sonra, ana telsizden diğer telsizlere yayımlanan: “Annem beni yetiştirdi bu ellere yolladı.. Sütüm sana helal olmaz saldırmazsan düşmana.. Yastığımız mezar taşı yorganımız kar olsun ..” Marşı birden kesildi ve dağ komandolarının Generalinin sesi, yüzlerce telsizde çınladı: ” Sizlerin fedakarlığınızı hiç bir dilin sözcükleri anlatamaz.. Yiyeceklerimiz bitti ama açlık bize vız gelir.. Fakat, bir tek askerin dahi, parmağı bile donmamalı.. Her kademede bulunan bütün subay ve astsubaylara kesin emrimdir : “Arka çantalarında bulunan tüm malzemeleri ve gerekirse tüfek dipçikleri dahil, hepsini yakın…”
--spoiler--