suni denge teorisi

kısaca kitlelerin tepkilerinin pasifize edilmesi, devlet ve halk ya da ezen ve ezilen arasında mevcut olmayan bir dengenin var edilmeye çalışılarak, tepkisizliğin doğurulmaya çalışılmasıdır.. emperyalizm'in; kitlelerin sosyal patlama safhasına gelmeden durdurulması için "ağza bir parmak bal çalmak" şeklinde özetlenebilecek taktiğidir.. olması gereken sınıfsal tepkinin ya da geniş katılımlı halk hareketinin olamasının nedeni suni denge kavramıdır.. "kutsal" ve güçlü "devlet baba" anlayışı, yıldırıma ve suni dengeyi kurmak maksadıyla ortaya koyulmuş "yeni sömürge/emperyalizm" çağının taktiğidir.. kaybedecek bir şeyi olmayanlar en korkusuz insanlardır, devlet gerek göz korkutma, gerek geçici oynucaklarla kaybedecek bir şeyler vaadetmeye devam edecektir..

ülkemizde suni denge'yi en iyi analiz etmiş ve gerçek manada tahlilini yapıp, açılımını gerçekleştirmiş kişi mahir çayan'dır.. hatta politikleşmiş askeri savaş stratejisi kuramıyla türkiye 'de suni denge teorisi ile ilgili en net yorumu yapmış, milli karakteristiğini ve "olması gereken" ile "olan" arasındaki farkı ortaya koymuştur..

suni denge "politikleşmiş askeri savaş stratejisi ve devrimci taktiğimiz" isimli kitapta şöyle tanımlanır..

iii. bunalım döneminde geri-bıraktırılmış ülkelerdeki değişimler ve gelişmeler sonucunda oluşturulan suni denge, halk kitlelerinin düzene karşı memnuniyetsizlik ve tepkilerinin açık hale gelmesinin engellenmesi demektir. yani iii. bunalım döneminde, bu ülkelerde kitlelerin kendiliğinden-gelme isyanları ve patlamaları söz konusu değildir; halkın tepkileri ile oligarşi arasında suni bir denge kurulmuştur. bu nedenle halk savaşı, i. ve ii. bunalım döneminde olduğu gibi başlatılamaz. oligarşinin siyasal zoru ile sürdürülen suni dengenin bozulması şarttır. bu ise, gerekli nesnel koşulların olgunlaştırılması demektir.

suni denge, dengesiz bir toplumda, belli bir süre için denge durumunun oluşturulmasıdır, yani dengesizliğin düzenlenmiş halidir.

suni denge de geçici ve görelidir. eğer bir toplumda genel bir denge mevcut ise, orada suni dengeden söz edilemez. böyle bir toplumda oluşan genel denge, içsel gelişmeler sonucu oluşmuştur ve bu denge yapay (suni) değil, toplumsal gelişmenin ürünüdür. kapitalizmin iç dinamikle geliştiği ülkelerdeki toplumsal dengeler bu niteliktedir. iii. bunalım döneminde geri-bıraktırılmış ülkelerdeki toplumsal yapı (ekonomik, toplumsal ve politik planda) dengesizdir. bu dengesizlik, sürekli milli krizin mevcudiyetiyle ifadesini bulur..