hz salih

Salih Peygamber Semud kavmine gönderilen peygamber olup Nuh aleyhisselam'ın oğullarından Sam'ın neslinden olup Hz. Adem'in 19. kuşaktan torunudur.
Ad kavmi helak olduktan sonra felaketten kurtulanlardan Semud, Sam ile Hicaz arasındaki Hicr denilen yere yerleşti. Semud'un torunları Ad'ın helâk olduğu yere gidip yerleştiler. Reisleri de Cenda bin Amr isminde birisi idi. Zamanla bolluğa kavuşup Ad kavmi gibi azdılar. Taşlardan yaptıkları putlara taptılar.

işte bu diyarda Hz. Salih doğup büyüdü. Küçük yaştan itibaren putlara tapmazdı, ve ileride kendisinin Semud'e lazım olabileceği için ona kimse bir şey diyemezdi. Azgınlıklarından dolayı Allahü Teala onlara Salih aleyhisselamı peygamber olarak gönderdi.

Hz. Salih onları putlara tapmaktan men'edip azgınlıklarından sakındırdı. Onları imana davet edip Hz. Nuh'un dinini tebliğ etti. Birçok kavim gibi Semud'un çoğu Salih peygambere isyan etti.

Bütün hakaretlere rağmen Hz. Salih onları Tatlı dille imana çağırdı ise de Semud peygamberini büyülenmiş yalancı ve büyüklenen diye itham etmeyi bırakmadı. Yüce Allah taşkınlıklarından dolayı Semud'un kadınlarını kısır bıraktı. Ağaçlar kuruyup meyve vermedi, hayvanlar yavrulamaz oldu.

Bu durum karşısında Salih aleyhisselama hakaret edip onu ölümle tehdit ettiler. Peygamberliğinin kanıtı için ondan bir mucize isteyip, mucize gösterdiği takdirce ona inanacaklarına söz verdiler. Kayadan bir deve meydana gelmesini istediler. Deve olmasını istedikleri kaya büyüyüp gebe bir deve sekline döndü. Devenin yavrulaması üzerine bazıları iman etti. Devenin memesinden akan sütten Semudlular kaplarını doldurdular.

Hz. Salih Semudlulara deveyi öldürmemelerini söylese de Semudlular bunu dinlemeyip devenin ayaklarını kesip öldürdüler.
Devenin bastığı yerden kan fışkırdığını, ağaçların yapraklarının kızardığını, kuyulardaki suyun kan kırmızısı, yüzlerinin sapsarı olduğunu gördüler ve birbirlerine haber verdiler.

Allahü Teala Salih aleyhisselama o beldeyi terk etmelerini ve bir şiddetli azabın geleceğini vahyetmesi üzerine Hz. Salih ve kendisine iman eden 4000 kişi ile birlikte orayı terk ettiler. Semudlular ın yüzleri ise kana boyanmış gibi kıpkırmızı, daha sonra da simsiyah oldu. Cebrail aleyhisselam onları bir sabah vakti sayha ile azablandırdı. Semud'un muhkem binaları bile kendilerini kurtarmadı ve onlar sayhanın şiddetinden hepsinin ödleri patlayarak helak oldu.