ben bu yazıyı yüksek kafayla yazdım

Basit bir musluk tamircisi, aşık olduğu prensesi kurtarmak için canavarlarla dövüşmeyi göze alabilir.

Yaşamın kuralları farklı olsaydı, zaman geriye akardı, henüz kurtarmış olduğu prensesten kaçıp öldürdüğü her düşmanı dirilterek, topladığı tüm altınları olduğu yere bırakıp uzaklara doğru geri çekilir ve en sonunda da demin kaçtığı o korkunç kaleye bakardı uzaklaşarak Mario.

Önemli olan prenses, canavar, zenginlik, cesaret değil; zamana hükmetmek.
Zaman şu an bildiğimiz gibi aktığı için belki de "teşekkür ederim Mario ama prensesimiz başka bir kalede." diyen tipler var.

Herşeyi bir kenara bırakıp kendimizi canavarın yerine koymak da zor, yeni bir kale inşa edebilmek için bol zamana ve bol taşa ihtiyacın olur. Seni sevmeyen bir insanı sevdiğin ve onu koruyabilmen için. Onu ne kadar korumaya çalışırsan çalış, birgün mutlaka onu elinden almak isteyecek bir Mario ile yüzleşmek zorunda kalacaksın. Ne kadar kale inşa edersen et, Mario tek başına karşına çıkıp prensesini elinden alacak. Başkalarının mutluluğu senin mutsuzluğundur. Biliyorsun o alev çukurunu bu an için inşa ettin.

Sahip olduğu tek mutluluk kaynagi elinden alınan birine koymaz lavların içine atlayıp intihar etmek. Birilerinin arkandan "canavarı gebertip prensesi kurtardım" diyecek olması koyar. çünkü şeytanlar da ağlar.