diktatör

insan haklarına ve demokrasiye inanmazlar.
Bencildir, ben merkezcildir, çıkarcıdır...
Empati yoksunudur, merhametsizdir.
Bütün insanları, müttefikleri, yanında çalışan, kendine hizmet edenler de dahil olmak üzere herkesi, böcek gibi görür...
Katlettiği, zulmettiği insanlar onun için sadece istatistik sayılarıdır...
Demagogdur, geniş kitlelerin duygularını, inançlarını okşayarak onları aldatmayı iyi becerir...
Kendine güveni yoktur, korkular ve kaygılar içinde yaşar...
Kendini güvenceye almak için, çalar, çırpar, mal ve para biriktirir...
Soygun, rüşvet, el koyma, hem kendisini hem de suç ortaklarını zenginleştirmek, iktidardaki gücünü pekiştirmek için olağan bir yöntemdir....
Kendinden güçlülere kayıtsız koşulsuz boyun eğer, kendisi nasıl kölelik istiyorsa, kendisi de onlara öyle kölelik eder...

Bir insan, sert bir ideoloji, sert bir inanç içinde yetiştirilirse...
Baskı, dayak,ceza ve zulüm ile terbiye edilirse...
içinde yetiştiği ortam ve üyesi bulunduğu toplum, insan haklarını ve demokrasiyi yeterince içselleştirememiş, kurumlaştıramamışsa o ortamda bir diktatör mutlaka oluşur...

Ne yazık ki, en uzun dönemini "tarım devrimi" ile yaşamış olan insanlık, devlet yapısı açısından "din-tarım imparatorlukları" bağlamında çok uzun bir süre, mutlak kralların, imparatorların, sultanların, padişahların, diktatörlerin altında inlemiş, zulüm görmüştür.
Demokrasi ve insan hakları, insanlık tarihi açısından göreli olarak çok yeni ve çok gençtir.
Günümüzde de demokratik gelişmesini tamamlayamamış toplumlar ne yazık ki diktatörler üretmeye devam etmektedir.
(Emre Kongar, Cumhuriyet, 27.02.2014)