düğün

eğer mahalledeki basket sahasında yapılıyor ise ses bilimi, akustik vb. şeylerden yoksundur. müzisyenler için de bir zulümdür. düğüne giriş, sahaya giriş için yapılmış daracık tel örgü kapıdan yapılır. genelde kapıya uzak olan potanın altında oturan gelin ve damat, üçlük çizgisinin orda kendiliğinden oluşmuş dans pistinin ordan ''hadi gelin'' denen çağrılara gülümseyerek cevap verirler. ışıklandırma konusunda belediye ne verdiyse mantığı hakimdir. ve pasta genellikle orta saha yuvarlağının oraya doğru getirilerek kesilir. orta saha yuvarlağının geline bakan diliminde genelde çocuklar pastayı şaşkın gözlerle izler. taç çizgisi taraflarında yoğunlaşan kalabalık ''kesseler de yesek'' olayındadır.

potalara çıkabilen çocuklar, çıkamayanlara büyük üstünlük kurmuştur. zira potaların göküyüzüne bakan dilimi * yeterince seyirci kapasitesine sahip değildir. yukarı çıkmayı başarabilen çocukların bir diğer görevi de potalara düğün ambiyansını ve atmosferini daha iyi yansıtmak için getirilmiş balonları takmaktır.

takı merasimi de oldukça keyiflidir. daha ''gelinin annnesindeeen haaarika bir üçlük burma geliyoooo vuuuoolleey'' zihniyetinde olana rastlamadım. biraz uğraşılsa tematik bir düğüne çevrilebilir. damadın kayınçolarından bir smaç ya da aleyüp falan gelebilir.

(bkz: ben tespit sıçtım)