türkiye deki can sıkan olaylar

var.

-mesela bu vineci orospu çocuklarını anlamıyorum gördüğüm an iç güdüsel olarak elim ayağım titriyor.

memleket nereye gidiyor diyorum bazen saçma sapan anksiyöz hareketler ve buna gülen beğenen insanlar anlam veremiyorum.

tus çalışıyorum psikiyatri yazıcam lakin gerçekten böyle insanlarla karşılaşırsam bunlara tedavi uygulamam açık ve net söylüyorum.

-mesela sürekli faşist diyen insanlarıda anlamıyorum.

varsayalım ben türkçüyüm dediğimde hemen ay bu faşist diyorlar ve o kelimeyi söylerken fotoğraflarını çekmek istiyorum aynı iguanaya benziyorlar.

mesela komünistleri anlamıyorum sözde eşitliği savunuyorlar ayrımcılığa karşılar ama sadece komünistlerle bağlantı kuruyorlar diğer insanların nabızlarını dinlemiyorlar.

-mesela ülkücüleri anlamıyorum.

sözde vatan severler ama nerede vatana zarar verecek şeyler varsa onlar yapıyor.

siyah takım elbiseyi üstüne giyince adam olduk sanıyorlar.

hayat takım elbiseden ibaret değildir.

eğer gerçekten milliyetçiysen önce devletine faydalı olmaya çalışacaksın.

-mesela kemalistleri anlamıyorum.

kemalizmi sadece içki içip kuranı kerima atıp tutmak sanıyorlar.

atatürkün gerçek yaptığı icraatları görmüyorlar.

dilimizi öz türkçeye çevirdi dediğimizde farklı tepkilerle karşılaşıyoruz.

-mesela cemaatçileri dincileri anlamıyorum.

islam hoşgörü dinidir diye öğretiyorlar.

ama en çok insanları ayıranlar onlar.

5 yaşındaki bir çocuğun içini yahudi nefreti ile dolduranlar hristiyanlara atıp tutanlar ateistleri öldürmekden bahsedenlerin hoş görüsünü anlayamıyorum.

aslında eğlenceli bi ülkeyiz biz ama vatandaşı olmasak.