yaşar büyükanıt

akp iktidar oldu, dtp meclise girdi; pek bir değerli oldu kendisi. neymiş demokrasinin bekçisiymiş! yerler öyle demokrasiyi. demokrasi dediğin halkın seçimi değil midir ki, nasıl olur buna asker parmak sokabilir? asker yeşilinin yönettiği ülkelerin rejimlerine "demokratik" değil "faşist" sıfatı uygundur. ama asıl anlaşılamayan şey şu: bir halk, bunca acı çekip nasıl hâlâ darbe çığırtkanlığı yapabilir? hala nasıl bir genelkurmay başkanı için "demokrasinin bekçisi" denebilir. demokrasinin bekçisi olmaz. demokrasinin bekçisi de yaratıcısı da halktır. halkı sindiremeyenler lütfen demokrasiden yana olmadıklarını açık açık söylesinler artık. yahut kimseyi faşist söylemlerle fişteklemesinler.

büyükanıt demişken bakınız vermek farzdır ki: (bkz: şemdinli olayları)! yargılanmış mıydı büyükanıt? sonuç ne olmuştu? şemdinli davasının dosyaları nasıl kaybolmuştu? sonra, ümraniye'deki evde neler oldu? nasıl oldu? ve daha da önemlisi bütün bunlar nasıl unutuldu, hatta daha da önemlisi nasıl görmezden gelindi? demokrasi halının altında mıydı? peki ya hukuk?

ha bir de, asker yeşilinden bahsetmişken; o çok korkulan diğer "yeşil" var ya; o da askerin elinden çıkmamış mıydı? imam hatipleri serbest bırakan, din derslerini zorunlu kılan, tarikatlara yürü ya kulum diyen neydi? kimse solcu-sağcı olmasın, anarşiye sürüklenmesin ülke, bari müslüman olsunlar diyenler kimdi? darbelerin bize kattıklarından biri değil miydi o öcü sandığınız "yeşil"?

ve artık, bunları konuşmanın/düşünmenin zamanı gelmedi mi? her düğmeye basıldığında hafızalar silinip ordu yalakalığı başlıyor tekrardan. bunca acı artık yetmedi mi?