locarno dilencisi

Her bir öyküsü doğaüstü ve ürpertici olaylar etrafında gerçekleşen, kleistin sade ve donuk anlatımıyla okuyucuyu geren, okuma bittikten sonra okuyucunun bir süre boş duvara boş bakışlarla bakmasına sebebiyet veren öykü kitabı. Kleist alışılmışın dışındaki olağanüstü olayları öylesine sade ve donuk bir üslupla anlatıyor ki; bu sadelik okur da tarifi zor bir gerilim yaratıyor. Belki de kleist öykülerinde bu kadar sade ve donuk bir dil kullanmasaydı bu kadar gerilmezdik. Kitaptaki Öykülerde Tanrının adaletinin tüm karışıklıklara rağmen gerçekleştiğini görüyoruz. Kitabın son öyküsü olan "DÜELLO" "TANRININ DEDiĞi OLUR!" yargısıyla bitiyor. Kleist ve öykücülüğü için son olarak şunları söyleyebilirim;
1-Adeta yaşamın karanlık yanının kleistin yaşamının temelini oluşturduğunu bunun da eserlerinde yansıdığını
2-Bu öykülerin ancak önce sevgilisini öldürüp ardından da kendini öldürerek yaşamına son veren ve arkasında "Asıl mesele şu ki: Bana bu gezegende hiçbir zaman bir yardım eli uzanmadı." notunu bırakan bir bireyin kaleminden çıkması beklenirdi zira öyle de olmuş. Okuyunuz,okutunuz,okumayanlara ısrar ediniz. (Can Yayınları,Alev Yalnız çevirisi,Locarno dilencisi-Kleist)