soyun

Şehvet nefreti, merak arzuyu bastırır
Sahtekar umut!
intikam, umudun gündüz sözlüsü gece gözcüsü imiş...
Hey kadın diz çök ve soyun...
Ben Kafka sen Milena mısın?
Yüzyıl önceydi tanrıdan kurtarılmış aşklar, dermansız ölümüne öksürür

Yaylalardan almış dalgasını
Rüzgâr ördüğümde şişermiş saçlarım
Kâğıttan yelkenliymiş ellerim, bitiştirip üflerim
Denizin gözü var gün boyu uyur

Sana hiç şiir dendi mi kadın?
Blöf yaptım,
Diz çök ve soyun…