bugün

galatasaray

takım şuanda gömülüyor ama bu psikoloji bu takımı 2010 sendromuna sokabilir. taraftarlar zaten bu psikolojiye atlamaya başladı sayılır. bu takımın sezonu şampiyon olarak tamamlamasının önündeki engel sadece 9 puan değil. fenerbahçe çok güçlüymüş, galatasaray bitmiş gibi bir algı yaratılmaya çalışılıyor. en formsuz zamanını geçiren galatasaray'a karşı fener'in kadıköy'de oynadığı futbol ortada. kopenag'dan farkı yoktu fener'in. takımın ritmini bozan yerli sıkıntısı devre arasında giderilebilirse takım yine toparlanacaktır.

erman ve çağlar birinci şu takımda tutulsaydı yine durum bu kadar sıkıntılı olmazdı bana göre.

takım yine bir güven bunalımının içine düştü. devre arası büyük ihtimalle kadro yenilenecek. o bunalımdan çıkılır ama ligde havlu atmamak adına götlerini sıkıp formanın hakkını vermeleri gerekiyor.

fener maçı oynarken galatasaray'ın dün gece yediği 2. gole bakın. selçuk, melo, dany, eboue, semih, chedju hattından pozisyonu takip eden sadece semih ve eboue. bu 6'lının o pozisyonu tekrar izlettirilerek tekme tokat dövülmesi lazım aslında.
koşmamak ne demek amk. milyon dolarlar alıp galatasaray formasıyla fener maçında koşmamak ne demek..

yönetim çatırdıyor olabilir, hoca'yla dramatik şekilde yollar ayrılmış olabilir ama bu taraftarın da bi yüreği, sevdası var. sen o sevda için mücadele ediyorsun. bunu da her futbolcunun hatırlaması lazım. takımda bir sürü kaliteli ayak var. mücadele bu mu olmalı, bu kadar mı aciz bu takım. kaleye şut atamıyoruz. yazık.

akıllarını başına alması gereken çok adam var takımda. her şeyi yeni teknik direktörün gelişine, sistem değişikliğine, yönetim kararlarına dayayarak sahada gezinmek selçuk inan da dahil olmak üzere pek çok futbolcumuzu gözümde ihanete doğru ufak ufak adımlar atarken canlandırıyor. yapmayın bunu. amınıza koydurmayın..
© copyright 2005 - 2026