staj

adam gibi yapıldığında çok yararlı bir uygulamalı öğrenme yöntemi.

ama yarrak gibi geçirirseniz bir bok öğrenemezsiniz. ben de bir ortaokulun p.d.r. servisinde yapmaktayım stajımı. ancak stajı ne kadar boş geçirdiğimi, haftalık devam fişini doldururken fark ettim. benden gün gün, ne gibi faaliyetlerde bulunduğumu yazmamı istiyordu bu müsvedde. oysa ki, öğretmenlere dağıtılacak ufak kitapçıkları zımbaladığım o gün, benim en yoğun günümdü. çok yorulduğumu düşünüp mutlu olmuştum o gün. dile kolay, 60 kitapçık...

bunu tabi ki yazdım devam fişine. büyük büyük yazarak salı gününün kutucuğunu doldurabilmiştim böylece. ancak diğer günlere ne yazacaktım. mesaimin büyük bölümünü hanife ablanın yanında geçiriyordum. ondan da bahsetmeliydim muhakkak. hem okulu çekip çeviren kişiydi o. ancak kurum danışmanımdan çok okulun çaycısından bahsetmem abes kaçabilirdi. vazgeçtim onu yazma fikrinden. hanife ablayı, tavşankanı çaylarını, tatlı sohbetlerimizi yüreğime gömdüm.

bir keresinde kurum danışmanım olan pdr'ci gülden hoca önceki yıllarda okulda yaptığı projeleri, çocuklardan ve velilerden aldığı geri bildirimleri anlatırken sözünü kestim. tenefüs zilinin çaldığını, çocuklarla kaynaşmak için onlarla top oynamak istediğimi söyledim. sevinerek, olur dedi. bahçeye çıktım. baktım iki ufaklık basket oynuyor. "naber yakışıklılar, ben de sizinle oynayabilir miyim?" dedim. şöyle bir süzüp, "olmaz biz oynucaz" dediler. "peki" deyip içeri girdim. hanife ablanın getirdiği çayı içtim. böylece çarşamba gününün kutucuğunu dolduracağım bir faaliyetim de olmuştu.