kişilik

çok çok önemlidir. patronluk, müdürlük, zenginlik, fakirlik felan fas fiso. nezaketi öğrenmiş adam/kadın her yerde kendini gösteriyor. bir patron biliyorum ki öğle arasında yemek yemediği ve ekstra kadına hazırlattığı için, bu senin görevin değil deyip tabağını yıkamaya kalksın. ve yine bir çalışan gördüm ki, hem genç hem işçi statüsünde bana çay getir şeklinde saygısızca istekte bulunmuş, böbürlenmiş.

değer önemli mevzu, erdem diyoruz kişilikle bağdaşınca. abimle konuşurduk ve güzel yerlere değinirdi. düşünsene pierrot çok paran var, hergün istediğin yerde isteğin yemeği yiyebiliyorsun. ne ifade edecek sana, sıradan bir şey. zaten hergün yapıyorsun. lakin bir gün kazandığın parayla gittiğin güzel bir restorantta yediğin yemek, sende güzel bir anı olacak. değerli bir an. hayatında elde ettiğin şeylerin değeri olmalı. değersizleştiği vakit, gayen kalmayacaktır. hiçbir zaman kazandıkların, kaybettiklerinden az olmamalı. güzel konuşmalar bunlar. kişilik böyle böyle şekil alıyor.

hem salt yaşla, parayla, mevkiyle alakalı değil. yetişmeyle, görmeyle, anlamayla eş kişilik.