game over

ilk aterimi aldiklari zamandi.
ilk oyunumsa super mario'ydu belki yuzlerce cocugunki gibi. televizyona baglanan ateri, kasetler. kollar en buyuk hazinemdi o zamanlar. surekli kavga cikardi evde "kim oynayacak?" diye. sonunda babam sira koydu, "bi saat ablan, bi saat sen." ilk sirada ben vardim hep, cunku ilk gelen hak kazanirdi. zaman zaman hileye bas vursam da hep ilk kosan ben olurdum, hazineye ilk ulasan... heyecanla altinlari toplar, mantar yer buyur, atesli cicegi yiyerek ates cikartirdim. sarmasiklari ezer, tunellerden gecer, mantar kafali cirkin yaratiklarin ve kaplumbagalarin kafasini ezerdim. tepeden tepeye atlarken ben de atlardim mario ile birlikte, eller bi o yanaaaa bi bu yanaaa. kafa oynamasa olmaz zaten. oyunun sonlarina dogru lavlarla dolu yere gelince genelde 1 saatim dolmus olur, yanimda bekleyen ablam sinirle elimden almaya calisirdi aterinin kolunu. o zamanlar ne gicikti, ne de bencildi.. hem gelinen yerin oneminden, hem ablamin sinirli hareketlerinden elim ayagina dolasir, son canlarimi da verirdim o koca canavar karsisinda.. ekranda beliren ve dirididiidiit dirirididiiit seklinde igrenc ve alayci muzikle birlikte hevesimi hunharca katleden, bir saatlik bir izdiraba gebe kalmama neden olan game over yazisi.. oyun biterdi, ve ben mahzun mahzun diger odada bir saatligine daha beklerdim.

sonunda ben de buyudum herkes gibi, yaslandim.. aterim kirildi, kasetlerim kim bilir nerede.. simdi playstation cikmis, acaba onda da oyunlarin sonunda game over yazar mi mariodaki gibi? ayni tadi verir mi simdilerin gorsellikte sinir tanimayan oyunlari artik dandik gorunen mariomuzun yaninda? bilmem, benim icin oyun bitti artik...