aşk

ilginctir. erkeklerin hepsinin ayni tip, ayni karakter oldugunu dusundugun anlarda gelirse daha da ilginc olur.
‘erkeklerin hepsi serefsiz iste, hepsi!‘ dedigin anlarda kapidan girisini, arkadaslarina gulumseyisini gorursun. ‘o ne be?‘ diye bakarsin suratina. o seni fark etmez basta. ilerler yan masana oturur.
sonra kendine gel dersin icten ice. erkek dedigin nedir? duygusuzdur, anlamaz seni, odundur, unutur, simdiye kadar sevdigin tum arkadaslarinin, hatta annenin de kalbini kiran erkek degil miydi?
sonra kafana dank eder. ‘ben korkuyorum bu degisiklerden galiba..‘ dersin. sessizce cayini icer, arkadaslarini dinliyormus gibi davranirsin, ani bir soru gelse sapsalca suratlarina bakacagini bile bile izlemeye baslarsin onu. siyah saclari, kirli sakali, kizlarin etrafinda donmesine sebep fitligi dikkatini cekmez basta. yalnizca bakarsin, seni fark etmedigini dusunerek izlersin gulusunu, konusmalarini, arkadaslariyla sakalasmalarini. buyulenmis gibi bir seysindir o an, eksigi degil.
ask anlik olur, zamanla katlanir gider.
sonra vakit gelir, sesini duymak icin cirpinirsin, hastalansa ‘seni opeyim, bana gecsin hastaligin‘ diyecek kadar seversin.
sevin, sevmek cok guzel.