ecel

kime ne zaman geleceği belli olmayan şeydir.

sene 2007 ben hatay' ı gezmeye gitmişim tam antalya ya döneceğim gün antakya' da ki stadyumun karşısında durakta minibüs beklemekteydim. o dönemki kız arkadaşım ve onun bir hanım arkadaşı sıkıcı makyaj muhabbetleri yaparken bende duraktaki oturma yerlerinden birinde oturuyordum bir teyze geldi ve daha 3 tane boş yer olmasına ragmen ordan kalkar mısın evladım yoruldum ben oturayım demişti. içimden homurdana homurdana kalkmıştım, yaşlıları kıramadığım gibi mantıksız gelen şeyleri de yapmayı hiç sevmeyen biriyimdir çünkü. ben durağa yaslanırken bir dakika geçti geçmedi teyze kalkıp durağın arkasında dikilmeye başladı. Ben içimden manyak bu kadın heralde derken bir gürültü duydum ve bir toz bulutu yükselmeye başladı stadyumun içinden ve tam şah damarımın dibinden belki 2-3 cm yanından bir cisim geçti kurşun hızıyla ve durağın patlayan camından fırlayan cam parçalarını yüzümde hissettim bir an. kafamı arkaya çevirdiğimde teyze yerde yatıyordu ve durağın koca camı teyzenin bacaklarının üstüne düşmüştü. yanına gidip başını ellerimle kaldırdığımda gözlerinin feri gitmiş oluk oluk kan akıyordu ellerime. ölüm sebebi de şuydu. chp' nin seçim mitingi için helikopter stadyuma iniyormuş inerken kuyruk tarafı stadyumun duvarına çarpmış ve kopan pervanenin parçalarından biri ona isabet etmişti. Öldü mübeccel teyze, öldü hala o yüzü gözlerimin önünden gitmeyen kadın. o an anladım ki ecel gerçekten geldiğinde insanı kendine çağırıyor.

http://www.haber7.com/gun...-kurbani-kadina-son-gorev