telefonsuzluk

yaklaşık bir aylık bulunduğum durum. aslında mazisi takriben dokuz aydır. bir hattım vardı ama onu takacak telefonum yoktu ama artık o hattımda yok.

nasıl bir durum söyliyim: çok iyi. telefon sanki bir tasma gibi. sürekli nerde olduğunun belirli olması durumu. ayrıca istediğin kişiye istediğin zaman ulaşma rahatlığı insanlar arası ilişkiyi baltalıyor. bunu farkettim. belki bu durum bana hastır. ama artık uzun süre görüşmediğim insan daha çok. ve görüştüğüm zaman artık sıradan bir görüşme değil bu.
ayrıca telefonsuz nasıl yaşanır diye saçma sorulara takılmayın. her gittiğiniz yerde elinizde bir kitap bir kalem bir defter bulunuyorsa istediğiniz kişinin numarasını alabilirsiniz. bir kontorlü telefondan ulaşabilirsiniz.