django unchained

bir quentin tarantino filmi.

hatta, bir tarantino hayranının rastgele seyrettiği an bile şak diye eser sahibini tanıyacağı, diğer benzerleri gibi fantastik roman tadında harika bir film.

Amistad'ı arşivine katmış olanların bu filme gösterecekleri ilginin, tarantino'nun konuyu işleme konusundaki yeteneği dolayısıyla kat be kat arttığını düşünüyorum. nihayetinde amerikan iç savaşının doğuş nedeni olan kölelik kurumunu amistad gibi yerin dibine batıranlardan biri. Film süresince de dr. schultz'a gizli mesaj ile yüklenmiş almanların tarafsız demokrat özellikleri de gözümden kaçmadı.

Filmin neredeye her karesinde sırıtan tarantino imzası mevcut. kötü adamların kan ve irin yığını içindeki ölümleri, aniden başlayan ve tüm hızıyla devam eden çatışma sahneleri, başını sağa yatırdıktan sonra kendi etrafında 180 derece dönüp bayılan, çocuksu hareketlerle iç gıdıklayan şımarık kadın portresi, karakterlerin yüzüne yapılan ani zoomlamalar ve film türünün formatına aykırı arka planlar ve kostümler... hatta tarantino, bu filminde rastgele kurgular hariç hiçbir western filminde rastlayamayacağımız, dizboyu karda at üzerinde yol alan siyahi adam figürünü ve dahi beyaz fahişe numarası yapan nigger kadını, abesliklerinden haz almaya alışmış gözümüze ustaca sokmuştur. bunlar da her zamanki gibi, onun en sıkıcı senaryoyu bile izlenebilir hale getirme yeteneğinin bir ürünü.

şu ayrıntı da dikkatimi çekmedi değil; kıll bıll 2'de beatrix kiddo'ya ev sahipliği yapacak, 1823-1898 yıllarında yaşamış paula schultz'un mezarı ile aynı yıllarda yaşamış dr.king schultz'un şüpheli ilişkisi...
bir ayrıntı ile uyanırsam buradan izah ederim. belki de tarantino, yalnızca schultz ismini seviyordur ya da izleyicisinin aklında soru işareti bırakmak hoşuna gitmiştir, kimbilir.

sahnelerin abartısı hakkında türk dizilerine yorum yapar gibi tespit osuran değerli yazarlarımız da, bir daha tarantino filmi seyretmeye kalkmasınlar. şunu iyi bilmek gerekir ki, tarantino'nun yönetmenlikteki ve senaristliğindeki başarısının temel nedeni, abes sahneleri filme katarken sergilediği özgünlük ve ustalıktır.

sonlandırırken, müziklerini de unutmayalım; tabi ki harika...

ek: bir tarantino filminden daha iyisi, yalnızca bir tarantino filmidir