bugün
- uludağ sözlüğün hacklenmesi14
- kolye142
- bik bik'in hacker'a yalakalık yapması5
- 18 ekim 2026 uludağ sözlüğün hacklenmesi5
- sözlük elden gidiyor3
- erlik5
- cep telefonu17
- nokia16
- günün sözü6
- pazarları çizgi film izlemek için erken uyanmak3
- rüzgar12
- türkiye'nin kıymeti bilinmemiş şarkıcıları4
- bal10
- pizza bira ikilisi4
- türkiyede kürt olarak barınabilmek için gerekenler71
- lale14
- 17 ekim 2026 gençlerbirliği galatasaray maçı22
- abd de futbol sahasına kamyonet dalması2
- var olmak için ne yaptınız13
- pazar günleri ekmek almak3
- asla evlenilmeyecek erkekler5
- pazar günü erken kalkmak3
- sevgiliye uzaktan bakmak3
- sen kimsin sorusuna 3 kelimelik cevap ver10
- yüzde 50 burslu psikoloji bölümü kazanmak12
- ilkokul bebesine türbanı savunmak65
- evi ev yapan şeyler14
- kaplan17
- bileklik19
- kader4
- fil9
- yogartiksen39
- aslan15
- billie eilish'in memeleri7
- 14 ekim 2026 aston villa fenerbahçe maçı75
- sözlük obezlerinin fotoğrafları10
- kuş5
- 25 yılda adam edilen istanbul'u 5 yılda bitirmek48
- at6
- sevgili nedir7
- başka birinin ayağını yalamış erkekle evlenmek7
- eskortluk yapan sözlük yazarı25
- gül7
- brezilya7
- kim kimi neden sevmiyor14
- galatasaray19
- duayı bencil bir iş haline getirmek5
- 13 ekim 2026 galatasaray barcelona maçı84
- ankara8
- galatasaray balı2
zamanın tozunu yutmuş insanlar gibi bakabilir mi bir çocuk? ya da çocuk dediğimiz nedir? 18 yaş altı insan olarak tanımlanabilir mi o yüce anayasamızda olduğu
gibi? sadece yaşı mıdır önemli olan? kaçımız anlamaya çalışırız bir çocuğu ön yargı olmadan, can kulağıyla dinleyerek?
karakteri göt üstü buzda kayan, bir kimlik edinememiş, ben diye bir kavramdan yoksun olan yetişkinler, tek farkları kenarda köşede sürtmek için harcadıkları fazladan yaşadıkları yılları olan yetişkinler ne kadar hak ediyor adam yerine konmayı?
bu yaşa kadar çok insan tanıdım kendimce. her telden her kesimden her yaştan. 17 yaşında olup da 30 yaşındaki insan mantığına ve algısına sahip olanı da gördüm 30 yaşına geldiği halde boş teneke kadar değersiz, vasıfsız insanlar da tanıdım. kimi çocuk gördüm anasından babasından dayak yemiş susmaya alışmış, kimi genç gördüm içip sıçıp seks yapıp gezmeyi marifet bellemiş, kimini gördüm otuzlu yaşlarda yaşama dair bir amacı kalmamış.
ama ben bugün bir çocuk tanıdım ki daha 12 yaşında kocaman adam olmuş. akşamın bir vakti bir sokağın kaldırımında, sessizce ağlamayı öğrenmiş.
- bak bakayım bana. neyin var senin noldu?
* yok bir şey abi.
- gel bi çay içelim senle ya da gazoz falan. iyi gelir. ister misin?
* istemem sağ ol abim.
- ne bu halin senin? annen, baban nerde?
* ...
- kaybolduysan gel polise gidelim bulurlar onlar aileni.
* yok. gitmeyelim. babam dün öldü benim abi. annem ağladığımı görmesin diye kaçtım evden ben. az sonra geri dönecem zaten.
- ... gel aslan parçası ben bırakayım seni evine. gel...
bugün bir kez daha anladım ki, insan babası ölünce büyür.
şimdi bu çocuğu adam yerine koymayanın yedi sülalesine saygı duymaz mıyım? elbette duyarım.
buralarda da bir sürü yazar var 15, 16 yaşlarında. ben de bu sözlük platformlarını keşfettiğimde onlar kadardım az çok. ve eminim ki içlerinde çoğu çok iyi yazıyor; mizah yeteneğini, kendini geliştiriyor.
farazi yaklaşıp ahkam kesmek kolaydır. akran kabul edip öyle muhabbet etmek erdemdir. yetişkin olmaktır.
sonuçta üstad özetlemiş; "zaman insanları değil armutları olgunlaştırır.".
ha kaayu* izlemesi gereken yaşta burada takılan varsa da; "pataklarım lan sizi. cıss!" diyorum onlara.
edit: imla
gibi? sadece yaşı mıdır önemli olan? kaçımız anlamaya çalışırız bir çocuğu ön yargı olmadan, can kulağıyla dinleyerek?
karakteri göt üstü buzda kayan, bir kimlik edinememiş, ben diye bir kavramdan yoksun olan yetişkinler, tek farkları kenarda köşede sürtmek için harcadıkları fazladan yaşadıkları yılları olan yetişkinler ne kadar hak ediyor adam yerine konmayı?
bu yaşa kadar çok insan tanıdım kendimce. her telden her kesimden her yaştan. 17 yaşında olup da 30 yaşındaki insan mantığına ve algısına sahip olanı da gördüm 30 yaşına geldiği halde boş teneke kadar değersiz, vasıfsız insanlar da tanıdım. kimi çocuk gördüm anasından babasından dayak yemiş susmaya alışmış, kimi genç gördüm içip sıçıp seks yapıp gezmeyi marifet bellemiş, kimini gördüm otuzlu yaşlarda yaşama dair bir amacı kalmamış.
ama ben bugün bir çocuk tanıdım ki daha 12 yaşında kocaman adam olmuş. akşamın bir vakti bir sokağın kaldırımında, sessizce ağlamayı öğrenmiş.
- bak bakayım bana. neyin var senin noldu?
* yok bir şey abi.
- gel bi çay içelim senle ya da gazoz falan. iyi gelir. ister misin?
* istemem sağ ol abim.
- ne bu halin senin? annen, baban nerde?
* ...
- kaybolduysan gel polise gidelim bulurlar onlar aileni.
* yok. gitmeyelim. babam dün öldü benim abi. annem ağladığımı görmesin diye kaçtım evden ben. az sonra geri dönecem zaten.
- ... gel aslan parçası ben bırakayım seni evine. gel...
bugün bir kez daha anladım ki, insan babası ölünce büyür.
şimdi bu çocuğu adam yerine koymayanın yedi sülalesine saygı duymaz mıyım? elbette duyarım.
buralarda da bir sürü yazar var 15, 16 yaşlarında. ben de bu sözlük platformlarını keşfettiğimde onlar kadardım az çok. ve eminim ki içlerinde çoğu çok iyi yazıyor; mizah yeteneğini, kendini geliştiriyor.
farazi yaklaşıp ahkam kesmek kolaydır. akran kabul edip öyle muhabbet etmek erdemdir. yetişkin olmaktır.
sonuçta üstad özetlemiş; "zaman insanları değil armutları olgunlaştırır.".
ha kaayu* izlemesi gereken yaşta burada takılan varsa da; "pataklarım lan sizi. cıss!" diyorum onlara.
edit: imla
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar