buyuk leyla

attila ilhan şiiri.

kaç kere söyledim büyük leylâ'nın
prenses olmadığını fahişeliğini
zaten ışıkları da yanmıyor
en kötü yerinde bir karanlığın
anlatır durur gençliğini
hanidir ölümünü yaşıyor

halbuki onun ilk zamanları
balon kadehlerde içilen konyak
âvizeler altında sevip kadınları
at yarışlarında büyük oynamak
pera içlerinde italyan şakıları
her gece bir baron kendini asıyor

aynalara sinmiş tokatlıyan'da
on sekiz yaşından birkaç tebessüm
gözyaşları bütün şampanyalarda
bir gölge gibi kaç kere gördüm
dolaştığını dip odalarda
belki de kendisini arıyor