kürtlere açık mektup

ismail kılıçarslan'ın twitter vasıtasıyla yazdığı mektuptur. Ellerine sağlık, pek de güzel yazmıştır.


KÜRTLERE AÇIK MEKTUP!

"Acınızı anlıyorum" diyemem size, yalan söyleyemem.

Çünkü, köyüm hiç yakılmadı.

Çünkü, iki silahlı güçten birini seçmeye hiç zorlanmadım.

Çünkü, oğlum-kardeşim "kaçağa giderken" bombalanmadı.

Çünkü, dinlediğim Kürtçe şarkının kasetini "çevirme" var diye arabanın camından atmak zorunda kalmadım hiç.

Çünkü, "devletin gücünü hissettirmek" lazım diyen bir zeka engelli sabahları top sesiyle uyandırmadı beni yatağımdan.

Çünkü, telefon kulübesinden anamı ararken "acaba takip eden var mı" diye etrafıma tedirginlikle bakmadım hiç.

Hayır. "Acınızı anlıyorum" diyemem size, yalan söyleyemem.

Ama şunu anlıyorum. Ne olduysa, nasıl olduysa, kim başardıysa 30 yılın ardından "barış" çıkageldi.

Bir ay önce Urfa'dan Bitlis'e giderken Siirtli Hacı Metin Abi dedi ki "500 kilometre geldik, hiç çevirme olmadı. Barış güzel bir şey hocam." Sonra bana bir yakınlarının iki oğlunun hikayesini anlattı. Bir oğlu askerde, bir oğlu dağda ölen yakınlarının öyküsünü. Sonra bana ilk Kürtçe cümlemi öğretti: "Ez girişe köpriye!"

Şimdi "ez girişe köpriye" abiler, ablalar. Biz köprünün bir başındayız. Diğer başında, "kandan elbiseler biçen" soysuzlar var. Her zaman dikildikleri yerde dikiliyor ve ellerini ovuşturuyorlar. 30 yıldır Diyarbakırlı, Hakkarili, Siirtli, Yozgatlı, Ankaralı, Bursalı civanmert delikanlılarımızın ölümlerinden kazandıkları ne varsa, onları tekrar kazanmaya başlamak için ellerini ovuşturuyorlar.

Ne desek "ama" diye başlayan cümleleri var. Çünkü kan istiyorlar. Kanımızı istiyorlar.

Hayır. "Acınızı anlıyorum" diyemem size. Yalan söyleyemem.

Şunu anlıyorum fakat. Bu kan severlerin oyununu bozacaksak, elbirliğiyle bozacağız. Avazımız çıktığı kadar bağırarak, birbirimize bazen "kılavuzluk",bazen "yoldaşlık",bazen "arkadaşlık" ve fakat her zaman "dertdaşlık" ederek bozacağız bu oyunu. Birlikte yürüyerek bozacağız. "Artık olmaz, gene olmaz, bir daha olmaz. Bu kirli savaşa bir çocuğumuzu daha vermeyeceğiz" diyerek bozacağız.

Lice'de olanı biteni sinemize çekmeyeceğiz. Bunu söylüyorsam kalbim de kurusun, vicdanım da. Lice'de olan bitenin hesabını (kim ne yaptıysa) vallahi de billahi de birlikte soracağız. Ama kan severlerin istedikleri biçimde değil. Kanın hesabını kanla sorarak değil.

Allah'ın izniyle bu sefer başaracağız.

edit: samimiyetine ve barıştan yana temiz tutumuna güvendiğim bir şairin yazısı bu. Yukarıda belirttim tekrar belirteyim ismail Kılıçarslan alıntı yaptığım kişi.