sevgiliden ayrıldıktan sonraki ilk gün

bugün gidiyorum buralardan, bana seni hatırlatacak gölgelere güneş vurduruyorum ve bunu sensiz yapıyorum...

o bana el salladığın terminal kaldırımı bugün boş, bir simitçi, 3 bavul taşımaya çalışan bir kadın... evet sanırım bugün bunu sensiz yapıyorum. kafamı yasladığım otobüs camı engel değil artık seninle aramda, kafamı rahatça dayıyabiliyorum, gerçi o da soğuk yaklaşıyor bana.

tuttuğum o eller, birleşmiş, kafanla yastık arasında şu an. biraz daha rahat et diye... acaba sen de umursuyor musun? üzgün bakıyor mu gözlerin? keşke hiç girmeseydin hayatıma, özlemezdim seni...

yolculuk deniz kenarına, akşamları yürürüm sahilde, konuşurum dalgalarla...en azından daha açık sözlüler senden; ısırmadan, can yakmadan vuruyorlar en azından kıyılara, herseferinde biraz da kum çekiyorlar denize. sanırım bugün o kumların son taneleriydi, bundan sonra gelen dalgalar beni de çekecek. bastığım kumlar seninle eridi, hırçın dalgalarla boğuşmak kaldı...