takitoka

son yazımı kendisine yazdıktan sonra sözlük hayatıma nokta koyacağım yazar. şayet kendisini daha önceden tanımış olsaydım ilk yazımı da kendisine yazardım ama kader işte. mevcut durumda en büyük istek tüm yazıları kendisine yazmak olurdu ama bu da kader. kaderde her şey oluyor. bazen her şey çok güzel oluyor bazen de çok kötü. bazen insan çok istediği halde yanında olamıyor sevdiğinin bazen de hiç istemediği halde ayrılabiliyor. gün gelir her şey düzelir. o gün, her şey düzelirken bir şeyi kaybettiğini görürsün. tüm hayatın istediğin şekle girer ama istediğinle paylaşamazsın o güzelliği. bazen de her şey o kadar kötü gider ki yeter çekersin ancak o boktan zamanı paylaştığın çok güzel birisi vardır ve bunu göremezsin. bazen de ikisi de boktan gider, herkes çok bencilleşir. o zaman soğursun. yaşadığın, hissettiğin duygulara bile soğursun. aklın bir yerde dur der. noluyoruz ? unutmamak lazım ki akıl da şaşar, düşünce de değişir. her şey değişir, herkes değişir. değişmeyen tek şey kalır elinde düşününce çektiğin acının ağırlığı. çok seversin sadece çok seversin işte. an gelir çok sevdiğini söylerken son gecen olduğunu, son kez sesini duyduğunu bildiğinde keşke dersin. keşke bu kadar sevmeseydim demezsin. keşke yapsaydım, keşke böyle olmasaydı dersin. zaman büyüdükçe, keşkeler de büyür.

zaman öyle bir akar ki öyle bir ilaç olur ki her şeye düştüğün tüm dertleri alır, sana büyük mucizelerle güzellik sunar. finaller de biter okullar da. iş de bulunur, memleket de. her şey olur. vidne voska olmaz ama. uğursuz günlere merhaba derken keşkelerine de selam vermeyi unutma. şimdi daha çok voskayım daha az vidne. şimdi hiç iyi ezgiler tutturamıyorum ıslık çalarken. zaten hiç de iyi değilim.
*