ben bu yazıyı sana yazdım

Ne anlamaya çalıştı, ne anlamasına izin verdim.
ilk kez kendimdeki bu anormalliğin ona zarar verme olasılığını düşündüm.
Çok sevmek ve çok güvenmek .. ikisini de tek bir kişide tatmak o kişiyi öyle değerli kılıyo ki.
Bir tek diyebilmek, bir tek o, bir tek sensin diyebilmek çok zor hayatta.
Her şeyinle ona adamak kendini, o mutlu olsun diye o sevinsin diye..
Ne gücüm kaldı tartışmaya ne de yapım müsait yalvarmaya. Öyle bi boşvermişlik varki üstümde canım acıyo ama öyle üst üste geliyoki her şey gücüm kalmadı kalkıp savaşmaya.
Seni seviyorum. Nasıl dayanılmaz bi herif olduğunun farkında olmamana rağmen.

çöktüm be! öyle çöktümki dayanıp kalkacağım bi seni bilmişim hayatta, başka kimseleri ya da ihtimalleri düşünmemişim bana yardım edecek, elimden tutacak. ne bi arkadaş ne bi dost. bi tek sen..

diyorumya; sen anlayamadın ya da ben her defasında güçlü gözükmek adına geri adım atamadım.

ben bu yazıyı, yazdıklarımı, yazacaklarımı hep sana yazdım.
anlatamadım. benimkide böyle bi yapı sevipte sevdiğini anlatamamak;

gerçekten sevdiğinde onu bi ayıpmış mahremmiş gibi saklamak..

ceaslim.