aptallar televizyon izler

televizyon denen kutunun önünde benim de yıllarım geçti.

türkler'in hayatına yön veren bir olgu oldu genelde. dizisini kaçırmamak için koşarak eve gelen, komşuluğu, eş dostluğu kenara iten, randevularını televizyon programına göre ayarlayan bir ton insan olduğunu görüyoruz.

son 5 yıldır televizyon, aptallarını internet ile paylaşır oldu. önündeki ekrana aval aval bakan insanları bölüştüler. ne internet, ne televizyon çok birşey vermedi müdavimlerine. veren mecralar oldu da insanların ilgisini çekmedi. bu eğlence mecmuaları, zaman öldürmek için birebir oldular. tarlalar sürdük, ölen hayal kahramanlarına üzüldük. kişisel sayfalarımızı geliştirip sosyalleştik -sanalca-. forumlarda post, sözlüklerde karma, oyunlarda level kasar olduk. sosyal yaşantımızda elde edemediğimiz gücü bir nick arkasından yakalamaya çalıştık. kendimize sanal bir ego edindik. dışarı çıktığımızda ise çok fazla konuşacak kimse yoktu etrafta. hem biz onları kaybettik, hem de onlar da kendilerini...

insanların geneli bilgisiz ve cahil olarak yetişmeye devam ediyor. hayatı, amacını, kendini, insanlığı, iyiliği, doğruyu, yanlışı sorgulamayan bireyler yetişiyor. dedelerimiz, ninelerimiz bizlere bakıp, zamanlarını anıyorlar. haklılar...

sözlüğe ilgi duyan kesimi biraz daha ayırmak gerekir. en azından bir şeyler öğrenebilecekleri bir mecrada zaman harcıyorlar. tabii başlıkların durumu pek parlak değil. gene de televizyon izleyip boş insanlarla aynı kefeye girmiyorlar.

okuyun kardeşim... bilgilenin, sorgulayın, hayata bakış açınız değişsin. duyarlanın, düşünün, etrafınızdaki ahmakların farkına varın.
der ve ukalalığın noktasını koyar, kaçarım.

vesselam...