istanbul

eski adı der saadet. yani, mutluluk kapısı. istanbul sadece bir şehir değil, olanaklar kapısı. bu şehirde bir sürü manyak, şair, deli, sanatçı var. milyonlarca hikaye var. ankara gibi sıkıcı şehirlerde, bankta ya da otobüste yanına oturan insanla muhabbet kuramazsın. ama istanbulda, bir yerden bir yere giderken herkesle iki çift laf edebilir, ahbap olabilirsin. bu şehir garip bir şekilde insanı sosyalleşmeye itiyor.