modern sanat

bu içi boş, kof, anlayanın anlatmaya berigeldiği, kafanın yerinde göz, gözün yerinde boş olan parçalanmış estetiği sanat diye sunup ortamı kıllandıran, ıkınan adamlara, kadınlara itibar etmiyorum.abartıya, şaşaya ihtiyacı olan hiçbirşeye de hürmet etmem.bu yeni bir ortaya koyma biçimi değildir hem, şizofrenik bir parçalanmadan başka hiçbirşey değildir aslında.bir ifade biçimidir, ama hiçbiri sanat ve sanat estetiğine dair bir işaret değildir.evet, sanat sadece dünyaya güzele ve görkeme boğma işi değildir.ama zaten parçalanmış dünyayı pinçik etme işide değildir.sanatın uyarı, umut, estetik, uyandırma, ve karşıtlık yaratma fikirlerinden hiçbirini içermez bu önermeler.gerçek sanat hemen herkeste fikriyle anında bir aydınlanma, bir beğeni, ya da karşıtlık içinde duruma dair bir uyandırma, bir içine alma işlevi yaratır.bu zırvaların hiçbirinin içine girmezsiniz, hatta iter, neyin farkına vardığınız sorulduğunda ise neredyse hiçbir işaret görüp alamazsınız.picasso nun guernica sına bir bakın, üzerinde anlaşılmasına nerdeyse imkan yoktur, çünkü tamamen parçalanmış bir ifade biçimi vardır orada, bu yönüyle bu biçimsel arayış olsa olsa en iyi parçalanma biçimiyle akılda kalacaktır.