behzat ç.

Adına "dizi" dense de, hayatın, gerçekliğin, samimiyetin ta kendisidir. Behzat Ç. Bir AnKara Polisiyesi, bitmez olsaydı keşke ama, bugün itibariyle bitti . Bitmez olaydı. Belki çok duygusal konuşacağım, belki gerçekten çok seviyorum bu sözümona "diziyi" ama, gerçekten keder doluyum.
Ya amirim, ya benim canım ciğerim amirim, ben seni o kadar sevdim ki. Kızın Berna'nın, ardından yetmezmiş gibi Esra yengemin öldürülüşünden sonra ben de senle ağladım, senden 450 kilometre uzakta olsam da. Ya sen bana istanbul'un boğazında değil Ankara'nın ayazında sevmeyi öğrettin. Dürüstlüğü, adamlığı sende tanıdım ben. Sen bananazura'nı yudumlarken ben senin kederli bakışlarına üzüldüm hep. Ercüment ibnesini senden önce bulup öldüresim geldi, ama yapmadım. Çünkü ölen Ercüment de olsa, cinayet cinayetti.
Peki ya Harun abim sana ne diyeyim ben... Resmen benim yansımamdın, kopyamdın sanki, aşka ve sevilmeye hasret duruşun Eda yengeyle çıkmaya başlayana kadar hep senleydi. Seni de çok sevdim be abim ya. Eda yengem senle sevgili olmayı kabul edince havalara uçtum resmen, sanki ben kavuşmuştum sevdiğime...
Sabri abim, seni de çok sevdim ben, kimi sevdiysen ya adalet aldı elinden, ya Allah. Önce Feride, sonra Ilgın... Sonra da Suna. Senle dertlendim, senle mutlu oldum.
ismet Abim, seni de çok sevdim be abi ya. "Aga Cinayet Var" demen hep kulaklarımda çınlayacak. Ortadoğu ve Balkanlar'ın en iyi telsiz dinleyen ve ceset kokusu alan polisi, çok sevdim seni. Mektepli değildin ama bin mektepliyi cebinden çıkaracak bir alaylıydın.
Cevdet kardeşim, Eda ablacım, Aslı, hepinize ve adını sayamadığım herkese binlerce kez teşekkürler. Nasıl biter, neden biter bilinmez ama... Bitse de ben her gün seyrederim biliyorum. iyiler ilk görüşte tanınmaz derler ama ben seni çok iyi tanıdım. Ha bir de, ceset yoksa cinayet de yok tabii... Artık sen yoksun ya, biz de yokuz aslında...