behzat ç.

bu geceki vedasından sonra: "neden bu kadar gereksiz yapım varken bu dizi" diye sorup kendi

kendime cevabımı verdim:

insanları uyutmadığı,gerçeğin içinden geldiği için. yıllardır ekranlarda gördüğümüz sahte imajları yıktı

çünkü. bizi anlattı. dünyada olmamızın sebebinin haftada 6 gün günde 8 saat çalışmak,ne kadar

kazansa da gözü doymazlara hizmet etmek için olmadığını hatırlattı,bir uykudan uyandırdı. her türlü

sırrını paylaşabileceğin, sıkıldığında kafaları beraber çekip acılarını paylaşarak bir nebze dindirebileceğin

3-4 tane dostun, ayda 10000 tl kazanmaktan daha değerli olduğunu gösterdi. paranın mutlu

etmeyeceğini,ancak geçici mutluluk satın alabileceğini gösterdi.

diziyi 10. bölümden itibaren takip etmeye başlamıştım.babam rahatsızdı o dönem ve maalesef

kaybettik. sonra dizi devam ederken üniversiteden mezun oldum,işe girdim. her yerde

mutsuz,hırslarının müptelası insanlar... ve en kötüsü böylelerinin arasında sizi de mutsuz olmaya

mahkum edip havayı kirletiyorlar.behzat ç benim ve benim gibi düşünenler için bu boktan hayattan 2

saatliğine kaçış noktasıydı,sığınılacak bir limandı. ve o limanı kaybettik...