16 mayıs 2013

çok garip bir gündü, 23 yaşıma girdim dün.ne diyeceğimi bilemiyorum, önce çok sevindim sonra düşünmeye başladıkça üzüldüm biraz.
ne yapmam gerektiğini de bilmiyorum.nerdeyim nereye gidiyorum? ne yapmak istiyorum? bunu nasıl yapmak istiyorum? hepsini tek tek düşünmüştüm oysa.bir arkadaşım senin için de bir viking ikamet ediyor derdi, ama çok sakinim garip bir şekilde, öğreniyor insan herhalde yıllar geçtikçe.
ne istediğimi çok iyi biliyorum hala, kafam da bir tek o net sanırım.ama hiç bir zaman istediklerimi, istediklerimle yapamayacağımın farkındayım.bu da beni zorlayan ileri doğru iten hemde karanlık tarafım olması ayrı bir paradoks ya neyse.
istediğim her yere,her şeye ulaşıcam bundan eminim ama yine eksik kalıcam bir türlü.şimdi diyeceksiniz sen ulaşamadığın için böyle hissediyosun, evet paşam ondan, çünkü ben aksini anlatmaktan, kanıtlamaktan bıktım.o yüzden evet öyle paşam.
eskisi gibi yazamıyorum şu an farkındayım, ama söyleyebileceğim her şeyi söyledim defalarca, bir kelam dahi etsem tekrardan başa sarıcam.
korkuyorum, hep böyle hissetmekten çok korkuyorum.dönüp arkama baktığım zaman vay be onca yıl geçti ve ben hala aynı hissediyorum demekten çok ama çok korkuyorum.her geçen gün bunun bana böyle olacağını kanıtlıyor.insan alışamıyor, sadece biraz daha susuyor o kadar.
neyse ben güzel, ''maddi problemi olmayan'' her gece bir kadınla beraber olduğum hayatıma geri döneyim.