vur kaç

çocukken aşık olduğum ilkokul aşkıma, beni çok düşünen ve benden yaşça büyük olan teyzemin kızının, bana verdiği tavsiyenin adıydı.
hayır anlamıyorum, o yaşta neyin acısını çekiyordum da gidip benden yaşça büyük kuzenime söyledim onu.* o da bana şöyle bir tavsiye verdi; "vur kaç yapacaksın"
nasıl olacak o diye sorduğumda da cevabı, "mesela sevdiğini belli etmeyeceksin, hiç ilgilenmeyeceksin, o konuşurken yokmuş gibi davranacaksın, oyun oynarken onunla aynı takımda olmayı istemeyeceksin ama arada bir çok iyi davranacaksın ama o iyiliğin tadını yaşatmayacaksın yine hemen ondan kaçacaksın. yani sevginle arada bir ona vuracaksın ama hemen kaçacaksın" olmuştu. ne anladım bu söylediklerinden hatırlamıyorum ama zaten yapamamıştım. sonuçta çocuklukta aşk mı olur, olsa olsa çok iyi bir oyun arkadaşı olur. ki o da benim çok iyi bir oyun arkadaşımdı, ne istesem yapardı. e ben ona, seninle aynı oyun takımında olmak istemiyorum, desem oyun oynamaktan zevk duyduğum arkadaşımı kaybedebilirdim. * hiç gerek yoktu buna ve o yüzden de asla vur kaç yapmadım. he ama şu var ki, böyle bir şeyi kime yaparsanız yapın işe yarıyor. gerçekten, denemişliğim de oldu. karşıdaki kişinin acı çektiğini görmek biraz sadistçe bir zevk vermiyor değil. ama gerçekten sevdiğin birine bunu yapamazsın zaten. gerçekten sevdiğin biri olduğunda, ona ya sevginle dokunursun, ya da ondan kaçarsın; daha fazla üzülmemek için. ama işte böyle muziplik için yapmak çok eğlenceli olabiliyor. kısacası taktik şu, karşıdaki kişiyle hiç bir şekilde ilgilenmiyorsun, sonra o senin bu ilgisiz hallerini görünce biraz panik oluyor, "acaba bir şey mi yaptım" diye. tabi bir noktadan sonra dayanamayıp gelip soruyor. siz de hiç bir şey yok sana öyle gelmiş, diyorsunuz ve ilgisizliğin dozajını artırıyorsunuz. tam patlama noktasına geldiğini hissettiğiniz an, alakasız bir şekilde ilgilenmeye başlıyorsunuz. biraz öyle devam ettikten sonra yeniden kaçmaya devam.
şimdi ben bunu anlattım ama hoş değil yani, yapmayın böyle şeyler. çok ayıp, çok. bilgi veriyoruz yalnızca ,sakın denemeyin!*