schicm

her sabah oldugu gibi tekrar ve tekrar.. içime cekiyorum seni. önce agzıma doluyosun sonra bildigin yoldan devam edip, nefes borumdan asagı.. tabutuna gidiyorsun. cigerlerime doluyorsn hızlıca. her parcanın duvarlara tutunup bedenime dagılacagın anı bekliyor... duvardan emilip kanıma cekiliyorsun kalbime, beynime, bedenime, en uç noktalarıma ulaşıyorsun.. kanımla vücudumla besleniyorsun. cesetlerini tükürüyorum sabahları.. ne de olsa kendi sonuma kadar içicem seni.. sen cigerlerim birlikte çürürken kanım cennetin olacak her gün. *

(bkz: kemik)