stüdyo ümit

aile bireyleri ile gidilmemesi gereken mekandır.

pazarlık yapmaya çalışan baba, etrafa ve sana pispis

bakışlar fırlatan anne ve neler olup bittiğinden

haberi olmayan ve anne bana şu ters yıldızlı

cüzdandan alsana diyen kardeşle bir rezillikler

diyarına dönüşebilen mekandır. baba en sonunda tshirt

konusunda 5 kuruş indirim yapmayan tarz bayanın

kulağına eğilip "bayan bizim oğlan bu ayrın meydın'ı

çok seviyor. bu gurup satanis * değil de mi?"

dediği ve kadının ise gülümser bir nidayla

"yok beyfendi ayrın meydın iyidir" dediği mekandır.

ayrıca ulan tshirtlerimi oradan gidip kendi biriktirdiğim

paralarla alırdım hep, bu seferde bir dangalaklık yapıp

babam alsın anasını satıyım diye ailemi götürdüğüm ve

rezil olduğum mekandır.

edit: burada bahsedilen baba gençliğinde ping floyt,

beatles falan dinlemiş okumuş bir insandır. bahsedilen

anne ise yine okumuş ve gençliğinde çeşitli alanlarda

kulağına hoş gelen müzikleri seçmiştir.