intihar

Herkesin, herşeyin ters gittiği bir anda yakasına yapışmış insanın tüm dertler. Boğazlamış taa ki, nefes alamayıp boğuluncaya kadar. Defalarca siktir etmiş kötü her durumu bu insan, defalarca denmiş ona geçecek bu kötü zaman. Her gecenin bir sabahı varmış, belki varmış ama çuval geçirilmiş başımıza görmememiz için sabahı. Yokmuş bu hayatın tekrarı. Ya öldükten sonra, kurataracak mı gerçekten insanı imanı. Dökülürken her damla yaşı, yaşı değil sanki kanı. Bu insan, Olmuş bir çok kötülüklere tanık,
ve gün gelmiş, sabahı olmak bilmeyen gecelerin günü. Ve gün gelmiş, kalmamış artık denilecek bir söz, çünkü umutlarla birlikte tükenmiş kelimeler, gözyaşları ve ümitler. Herkesin dediği sen bilirsinmiş. Ama sineye çekileni kimse bilmemiş. Bir defa olsun gözyaşın silmemiş. Evet, son anında bu insanın yokmuş yanında biri, zaten gittiğini de farketmemiş kimse, hayatı boş, duyguları boş, bakışları boş... Evet, arık boş olan bakışları değil varlığı olmuş. Az bir zaman içinde adı da kaybolmuş.

Selametle.