bir şiir

YOKLAR

Evet hakkın vardı Behiye Hatun tansiyon ilacım,romatizma haplarım ve bilumum ağrı kesiciler; düşündüm de sizin ömrünüz benimkinden de fazla
Uyan ve kalk her günkü aynı intihar
Aynada buruşuk tende kaybolan yıllar,aramanın ısrarı ya da esrarı ne?sorarım size
Dağınık yatak,toplamaya lüzum yok, nasıl olsa dağınık kalacak
Keskin zifri karanlık gecelerde kınından çekilmiş bıçak "ah sözümü kesti, sustum"
Zilli,kimse bilmesin aramızda değil mi?(penceremde büyümeye can atan ıtır)

Ölü can sonsuzluktan sufle ver!
-Kuzum buradaki bardak kırık, yan masadaki rakı susuz ve içimizdeki bizden önce göçüp giden dostlar, içimizi acıtan hani( eski tabiri yakışmasa da hep o sıfatı yakışıklı buluruz)
Artık onlar da senin gibi yoklar
Yalnızlığın adı herkese göre kimlik bunalımında ve farklı (kiminin kedisi,eski bir fotoğraf belki ve kimine göreyse ihtimalle beslenen küçücük sevgi)
bana sorarsan sensin Behyem (i'yi kasten sildim yoksa kim bilirdi yavuklu diye bizi)

Avluya çıkan yol uzun ve meşakkatli bundan sonra
Sonrası u'nun yanı başında mut olmalı derken
Hadi bugünü de devirdin koca ihtiyar
"Heyhat!seyrüsefer içinde geçer bu ab-ı hayat"
Yarın aynı mısralarla kaldığın yerden devam et.

ViranŞairi