ahmet kaya

Ne kadar zamandır tanıyorum onu, bilmiyorum. Sanki kendimi bildim bileli dinliyorum o güzel sesini. Canlı dinlemek nasip olmadı bana, o yasaklıyken verdiği konserlerde ben muhtemelen daha ergenliğe bile girmemiştim. Öldürdüler sonra. Malum işte, herkesin bildiği. Ne güzel adamdı Ahmet Kaya, ne güzel adam hala. Yaşasaydı, tanışsaydım onunla abi der, boynuna atlardım kesin. O kırmızı atkısına dolardım kollarımı. Neden bilmem sanki bir kış gününe yakışırdı. Başında kasketi, suratında o güzel sakalları parlardı. Gel otur iki gözüm der, ayrılırken gözlerimden öperdi. Ah bırakır mıydım hiç, illa söyletirdim bir şeyler. Ay gidiyor'u okusana abi nolur derdim. Böyle hüzün dolu bir şey olduğuna göre belli, yine dertliydim. Ahmet Abi, ay'ı gönderir, benim canımı yakar, evimi başıma yıkıp giden adam için ağlatırdı beni. Sonra mesela doğum günüm olurdu, sevdiğim adam başka ülkede ben bambaşka bir yerde. O gün görürdüm ve duyardım ki sevdiğim adam doğum günümü kutlamış Ahmet Abi'nin şarkısıyla, ama o boncuktan yapılan kuş hiç konmamış bana. Ah nasıl kıyarlar böyle güzel adama? Ben bilmezdim ki daha önce müjgan demek kirpik demek. Müjgan güzel bir kadın adıydı, Ahmet Abi'nin yanına da güzel kadın yakışırdı. Evlatlarını yiyen bir ülkenin çocukları olarak acılara tutunmayı ne de güzel öğretti bize.12 yıl olmuş sen gideli, değişen ne var şimdi sen söyle.