onno tunç

Yol arkadaşım gördün mü?
Duydun mu olup bitenleri?
Kıskanıyor insan bazen,
Çekip gidenleri

Yalnızlaşmışız iyice
Üstelik de alışmışız
Hiç beklentimiz kalmamış,
Dosttan bile

Korkular basmış dünyayı
Şimdi bir semt adı "Vefa"
Kutsal kavgalardan bile,
Kaçan kaçana

Anlaşılır gibi değiliz
Tek bedende kaç kişiyiz
Hem yok eden, hem de tanık
Esaslı karmaşa

Ben sana küsüm aslında, haberin yok
Koyup gittiğin yerde kötülük çok
Kime kızayım, nazım senden başka kime geçer
Benim sensiz kolum, bacağım, ocağım yok

Sen esas alemi seçtiğinden beri,
Ben o saatte bittiğimden beri
Dünya bildiğin gibi, dönüyor işte
Uzun uzun konuşuruz birgün, son istanbul beyi

Sezenden onnoya