denge

hayatın tüm sorunlarının merkezidir. bir dengesiz olarak 30u devirdim de anca anladım işin ilginci bu aydınlanma metroda dengeye durmaya çalışırken oldu şöyle ki; zaten metronun durakta yaptığı manevraya rağmen bacaklarımı omuz hizasında açıp dik durarak dengeyi koruma ustasıyımdır zamanında aldığım tiyatro eğitiminde bize sahne duruşu anlatılırken bu dengede öğretilmişti ancak sanatla uğraşan çoğu dengesiz ruh gibi bedenim dengede olsa dahi hiçbir zaman ruhumun dengesini tutturamadım.
dün işte o aydınlanmada çıkardım özetini hayatın herkes iş konusunda şanslı olduğumu söyler bir işten öbürüne hep kendi isteğimle canım sıkılınca istifa edip geçerim hep daha iyiye geçerim ama iş hayatının oyunlarından tiksinen biri olarak bunu çok takmam eskiden çok önemsemediğim için ve sistemli bir şekilde iş aradığım için ve artık bu iş değiştirme olayında profesyonelliştiğim için bu durumun olduğunu varsayardım fakat dün karaköyden taa maltepe esenkent'e iş görüşmesine koştururken farkettimki şans da denge işi istediğiniz şey ile mantığınızı ve yapmanız gerekenleri dengede tuttuğunuzda oluyor. epeydir görüşmediğim bir arkadaşımla görüştüm iş görüşmem sonrası ona da söyledim ve hak verdi bana 'hep şanslı diyorsunuz ama şans ne ki şu aşamada sen benim yerimde olsan daha yeni başladığın bir işyerin varken kariyer sayfalarını, linkedini sürekli kontrol edip cv.ni hep güncel tutup daha iyi bir olanak araştırır mıydın hadi uzun uzun sormayayım sen daha çok yeni olduğun işyerine bin takla atıp izin alıp akşama kadar yorulmuşken giyinip hazırlanıp üç vasıta değiştirip uzun uzun yürüyüp başka bir görüşmeye gider miydin bu enerjiyi harcar mıydın' ve arkadaşım işte bu söylemime hak verdi...

hayatımda denge kurmayı başardığım tek şey iş hayatım oldu sanırım ne zaman ki beni iyice bunaltmaya, üzmeye, enerjimi sömürmeye, cepten yedirmeye,özel zamanımdan çalmaya, başımı ağrıtmaya başladı bir işyeri, durdum orda tekrar dengeyi kurmaya çalıştım kuramadıysam gittim yeni bir denge yaratmaya çünkü önceliklerim vardı iş saatlerim belli olmalı sonrası bana huzurla kalmalıydı...

peki hayat misal aşk; zaten aşk dengesizlik demeyin şimdi hep o denge yüzünden oluyor olanlar hep çok sevildim -ya da öyle iddaa ettiler- ama bir yerde ya ben çok seven oldum roller değişti ya sevgiler tükendi çünkü dengede olmalı aşk da biri çok fazla biri az sevmemeli ilişkinin kuralları, alttan alma, sesini yükseltme, ödün verme ayarları hep dengeli olmalı...

aşk hakkında yazarak yaşayarak bitmez ama özetle ilişki bir denge kendin ve biz arasında sen ve aşkın arasında denge kuramazsan kaybolursun, kaybedersin, yazık olursun, yazık edersin...

evlilik bir denge belki dengenin en net gözlemlenebileceği konu bence kadın-erkek cinsiyetinin dengelerinin sarsılmasından ötürü artık cambazın yürüdüğü ip kadar hassas bir denge bu konuda çok doluyum bu konuda yazacağım ama o da başka bir zamana kalsın...

ve bunalım; ölüm gerçekliğiyle yaşam hayalinin arasında anlamların yitişi aslında gerçek denge ama hayatın yalancı kuralları gereği gülümsemeli ve devam etmelisin yola...