babel

genel kanaate göre sevilmiş, beğenilmiş bir film olmasına rağmen ben pek sevmedim. sıkıcı, fazlaca uzun, iç bayıltıcı buldum. ancak yiğidi öldürüp hakkını yemeye niyetim yok. oyunculuğa ve görsel kaliteye laf etmem. özellikle tüfeği oyuncak gibi kullanan ve bir insanın ölümüne sebep olan çocuklardan yusuf adlı olanı pek yetenekli bir kerata. ayrıca meksikalı kadının çölde çaresizce yardım istemesi, ayaklarımı uzatmış buz gibi limonata içerek filmi izleyen beni bile kasmıştır.

birbirinden farklı hayatların ince bir şekilde birbirine bağlanması üzerine kurulu bu filmin yegane merak unsuru kanaatimce japon kızdır. zaman zaman filmin sanki başrolüymüş gibi ağır bir rol üstlenen bu kızın filmle alakasını kurmaya çalışmak, az önce belirttiğim gibi sıkıcı bulduğum bu filmi izlenebilir kılan öğedir. ayrıca bu japon hanım kızımıza da kocaman bir alkış gönderiyorum. göz dolduran oyunculuklardan biri o yusuf adlı çocuğa, biri de bu kıza aittir.

brad pitt'e gelince. bildiğimiz brad pitt işte.yine başarılı, iyi bir performans sergilemiş. ama...işte buraya bir ama koyuyorum. illa da bu filmde olması gerekmezmiş gibime geliyor. o değil de başka biri de olsa giderdi bu film. yani brad pitt bu filmde olmazsa olmaz bir oyuncu değil.

bu filmi bir daha izler miyim? hayır.
ancak emeğe saygı diyerek, yayında ve yapımda emeği geçenleri kutluyorum.