rakel dink

kocasının cenaze töreninde yaptığı, içinde kocasına yazdığı son mektubu da barındıran konuşmanın tam metni:

"çutağıma eş olmak bana verildi. bugün çok acılı ve onurlu olarak buradayım.

ben, çocuklarım, ailem ve sizler çok acılıyız. bugün sessiz sevgi biraz olsun bize güç katıyor. kederli bir sevinç yaşatıyor.
incil'den yuhanna 15/13'te, "hiç kimsede, insanın dostları uğruna canını vermesinden daha büyük bir sevgi yoktur" der.

sevgili dostlar, bugün bedenimin yarısını, sevgilimi, çocuklarımın babasını, sizin kardeşinizi uğurluyoruz. sağdakine, soldakine, öndekine, arkadakine, rahatsızlık, saygısızlık vermeden... sloganlar, pankartlar açmadan, sessiz bir saygı yürüyüşü gerçekleştiriyoruz. bugün sessizlikle büyük bir ses yükselteceğiz. bugün derinliklerin
ışığa yükseldiği günün başlangıcıdır.

yaşı kaç olursa olsun, 17 veya 27, katil kim olursa olsun, bir zamanlar bebek olduklarını biliyorum. bir bebekten bir katil yaratan karanlığı sorgulamadan hiçbir şey yapılamaz kardeşlerim.

onu sevgisi büyüttü...ah kardeşlerim, onun doğruluğa olan sevgisi, şeffaflığa olan sevgisi, dostuna olan sevgisi onu buraya getirdi. korkuya meydan okuyan sevgisi
onu büyüttü.

diyorlar ki, o büyük bir adamdı. size sorarım, "o büyük mü doğdu?" hayır. o da bizim gibi doğdu. o gökten değildi. o da topraktandı. bizim gibi çürüyen bir beden. fakat, yaşayan ruhu, yaptığı iş, kullandığı üslup, gözlerindeki, yüreğindeki sevgi onu büyük yaptı. insan kendiliğinden büyük olmaz. insanı yaptıkları büyük yapar. o büyük oldu çünkü, büyük düşündü. büyük söyledi. bugün de buraya gelerek, hepiniz büyük düşündünüz. sessizce büyük konuştunuz. siz de büyüksünüz. bugünle kalmayın, bu kadarla yetinmeyin.

o, bugün türkiye'de milat yaptı. sizler de mührü oldunuz. onunla manşetler, onunla konuşmalar, onunla yasaklar değişti. onun için dokunulmazlar ve tabular yoktu. kelamda dediği gibi yüreğinden taştı. büyük bir bedel ödedi. bedellerin ödendiği gelecekler hrant'ları severek, hrant'lara inanarak olur. nefretle, hakaretle, kanı kandan üstün tutarak olmaz. bu yükseliş, karşındakini kendin gibi görerek, kendin gibi sayarak, kendin sayarak olur.

ah kardeşlerim, isa'nın yardımıyla yarattığı ev cennetinden ayırdılar. gökten ve ebedi cennete kanat açtırdılar. gözleri daha yorulmadan, bedeni daha yaşlanmadan, daha hasta olmadan, sevdiklerine doymadan kanat açtırdılar göksel cennete. oraya yalnız sevgi girer. biz de geleceğiz sevgilim. biz de geleceğiz o eşsiz cennete. oraya yalnız ve yalnız sevgi girer. insanların ve meleklerin dillerinden üstün olan, peygamberlikten üstün olan, bütün sırları bilmekten üstün olan, dağları yerinden oynatacak imandan üstün olan, varını yoğunu sadaka vermekten üstün olan, bedenini yakılmaya teslim etmekten daha üstün olan, yalnız ve yalnız sevgi girecek o cennete. orada gerçek sevgiyle bir arada ebedince yaşayacak. kimseyi kıskanmayan sevgi, kimsenin malında gözü olmayan sevgi, kimseyi öldürmeyen sevgi, kimseyi aşağılamayan sevgi, kardeşini kendinden üstün tutan sevgi, kendi hakkından vazgeçen sevgi, kin tutmayan sevgi,
kardeşinin hakkını arayan sevgi, mesih'te bulunan sevgi ve bize dökülmüş olan sevgi.

ah sevgilim yazdıklarını, yaptıklarını, konuştuklarını kim unutabilir sevgilim? hangi karanlık unutturabilir sevgilim? olmuşları, olanları kim unutturabilir sevgilim? korku unutturabilir mi sevgilim? yaşam mı, zulüm mü? dünyanın zevki, sefası mı sevgilim? yoksa ölüm mü unutturacak sevgilim? hayır hiçbir karanlık unutturamaz sevgilim.

ben de sana yazdım aşk mektubunu sevgilim. bana da ağır oldu bedeli sevgilim. bunları yazabilmeyi hisus'a borçluyum sevgilim. onun da hakkını ona verelim sevgilim. herkesin hakkını herkese geri verelim sevgilim.

sevdiklerinden ayrıldın. çocuklarından ayrıldın, torunlarından ayrıldın. sizlerden ayrıldı. kucağımdan ayrıldın. ülkenden ayrılmadın sevgilim."